χονδρό αλάτι μόνο δεν είχα
λάχανο καρότο κόκκινη πιπεριά σέλινο όλα ok
τώρα βρήκα πού τό 'κρυβες
θα σου δείξω εγώ πώς γίνονται τα ποιήματά σου
θα βάλω κι από πάνω μπακάλικα πιπεράκια
για να γιορτάσω αύριο τα μαγικά σου χέρια
κι ας είσαι όσο θέλεις μακριά
Ιχνηλάτες των ονείρων μας, ένδοξοι.
Σκυλευτές του παρελθόντος μέλλοντος μας.
Νεαροί μαλλιαροί, φαλακροί γέροντες
αγκαλιά αλληλοϋποβλεπόμενοι.
Πώς γίνεται να γίνεται
τέχνη ο θάνατος κι ο σπαραγμός
σ’ οθόνες κι αίθουσες περίλαμπρες
αναμφισβήτητες κι ευρωπαϊκές!
Αγορές, προπάντων αγορές
διεθνείς -να μην παρεξηγούμαστε-
για δράματα Βαλκάνια που πωλούν.
Τώρα που πρέπει η σιωπή,
η ντροπή,
η πράξη
κι η συμμετοχή.
Τώρα που οι μόνοι που καλά μιλούν
είναι οι ζώντες επιζώντες μάρτυρες.
άστα ρε τα παιδιά
να κάνουν το ωραίο
αυτό το λίγο που μπορούν
μην τα κόβεις
πες τους έναν καλό λόγο
και σκάσε
βαρβάτε εσύ κωλόγερε
με την καράφλα
τώρα που δεν σου σηκώνεται πια
σου φαίνονται όλα πούστικα
έτσι
ένα κάθε μήνα με μέτρο και φειδώ
νά 'ναι ανορθόδοξο εκτός γραμμής και λίγο επαναστατικό
όχι πολύ
φτάνει για νά 'σαι πρώτο τραπέζι πίστα
μέχρι τις εκλογές
με τέχνη όμως
το ρίχνεις ξαφνικά απότομα και κάπως brutal
μετά το συμμαζεύεις
έως και το αναιρείς αν χρειαστεί
κι εγώ ο μαλάκας κάθομαν και σε διάβαζα
κοντά δυο χρόνια και με προσοχή
ελπίζοντας όχι πολλά· ξέρω δεν γίνεται
τουλάχιστον στο ύφος ρε γαμώτο
πρώτη του Μάρτη φέτο άργησες
πέντε ανθάκια όλα κι όλα στην κορφή σου
και τα μπουμπούκια σου διστακτικά και φοβισμένα
πέρσι είχες ανθίσει δεκατρείς Φλεβάρη
ας είναι
έχεις τα δίκια σου κι εσύ
ήταν πολύ το κρύο
τάισες και τέσσερις παπαγάλους στην παγωνιά
δεν είναι λίγο
κυρούλα μου γιαγιά
αν είχαν καταργηθεί οι τάξεις
δεν θα υπήρχαν πόρσε
θα είχαμε τότε όλοι
αυτοκινούμενα ιπτάμενα οχήματα
που θά 'ταν αδύνατον να συγκρουσθούν ή να πέσουν
με την υπερανεπτυγμένη τεχνολογία μας
αυτήν της αταξικής κοινωνίας
που ως γνωστόν
θα είχε άρει κάθε εμπόδιο στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων
εν αις και η επιστήμη τεχνολογία
εκατό χρόνια από το 1917 θα ήταν αρκετά
ευχαριστώ που με ρωτήσατε
"ποια η άποψη σας για την ύπαρξη ταξικής παραμέτρου στο δυστύχημα με την πόρσε;"
σε βλέπω από πολύ ψηλότερά σου
στο στόμιο του Νόρντφιορντ
να βγαίνεις στην Νορβηγική θάλασσα
στον δρόμο του Έρικ του Ερυθρού
κουκκίδα σε περίλαμπρη οθόνη
ονειρικού πουλιού ιπτάμενη επιβάτης
δεν ονειρεύτηκα ποτέ τέτοια ταξίδια
μωρό μου· εγώ ονειρευόμουνα εσένα
και να σε βλέπω ανθρωπάκι μου
να σκίζεις τα ζεστά νερά του Κάβο Σαλονικιού.
Αρχές Φλεβάρη 2001,
τα ιδιωτικά σχολεία βιαστικά υποδέχονται
τους νέους μαθητές του 2002.
Δεν είναι που υποδέχονται με τελετές.
Λουλούδια, παιχνιδάκια,
μέρες της Αλκυόνας με ήλιο ολόλαμπρο,
της Αττικής με την ελιά,
τον Υμηττό και την Ακρόπολη,
τον καταγάλανο Σαρωνικό
στα πόδια της Γλυφάδας κλπ. κλπ.
Όχι.
Άλλο είναι που νοιάζει.
Και κάνει τους γονιούς να τρέμουν,
να συζητούν αδιάκοπα,
να ψάχνουν, να ρωτούν εναγωνίως.
Μιλάμε για αξιολόγηση υποψηφίων μαθητών.
Βαρύνουσα σημασία όπου, έχουν
το ήθος,
οι δεξιότητες,
οι κλίσεις,
τα ενδιαφέροντα,
ο τρόπος σκέψης,
η διαλεκτική ικανότητα,
ο δείκτης πολιτισμού,
ο εθισμός στην άθληση,
ο δείκτης συναισθηματικής σταθερότητας
και όχι μόνον η απαίσια έννοια ‘γνωστικόν φορτίον’.
Όλα συνυπολογίζονται με παιδαγωγική ευαισθησία
γιατί οι δάσκαλοι πιστεύουν
στην πολύπλευρη και δημιουργική προσωπικότητα.
Προνηπιαγωγείο, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό.
Δεν έχει πια τόπο μάτια μου
για όμορφα μουτράκια, πονηρά,
πειράγματα και ζαβολιές.
η κρήνη
Φινές Καραντινός και Ζογγολόπουλος
και πάνω απ' όλους
ο βασιλιάς Χορτιάτης
αχνός μέσα στο σύννεφό του
όλα τα υπόλοιπα εφήμερα
επικαιρικά
δεν τα γουστάρουν τα μπακίρια πια στις λαϊκές
σου τα γυρίζουν πίσω οι εσναφήδες
είτε λιανέμποροι είναι είτε ψιλοπαραγωγοί
μορφάζοντας απαξιωτικά
ποιος τώρα να μετράει σέντσια
τους γοητεύει μόνον η χαρτούρα
και ίσα π' ανέχονται τον σκανδιναβικό χρυσό*
-τρόπος του λέγειν δηλαδή χρυσός
της συμφοράς ορείχαλκος με λίγο αλουμίνιο είναι
κι όσο θυμάμαι εκείνους τους ενθουσιώδεις ανοήτους
που είχανε ξοδέψει κάποια τέρμινα στην Εσπερία
όταν μας μάλωναν τους δυστυχείς Βαλκάνιους
και μας ορμήνευαν για θαυμαστούς λαούς που δίνανε αξία
ως και στα μισούδια ως και στην πεντάρα ...
εξήντα χρόνοι φτάνουν με το παραπάνω
για να ζήσεις και να δείς
την άνοδο την πτώση την απώλεια
πολλών απ' τα ευγενικά νομίσματά μας
και για να νιώσεις στο κορμί σου τι θα πει
μισθός τιμή και κέρδος
και πάνω απ’ όλα υπεραξία
αν δεν
χαχόλε μου
χάσου από μπρος μου
___________________
*nordic gold
https://en.wikipedia.org/wiki/Nordic_Gold
