Είστε εδώ

στιχηρά

Τελευταία

Η μάνα σου είναι 
που πρώτη σε σκέφτεται
κι αυτή είναι που σκέφτεσαι
απ’ όλους τελευταία.

Είναι που είσαι δικός της
κι είναι που είναι δική σου.

Ανάρτηση: 11/02/2017 - 20:53

Καλά που ήρθες...

Καλά που ήρθες,
και με διέκοψες.

Αλλιώς θα είχα πάλι χαθεί
μες σε στροφές, σε στίχους,
κύματα λόγων ασυνάρτητα
ανθρώπων που ακατάπαυστα
φλυαρούν ρυθμικά προσπαθώντας
να φτάσουν
πού,
δεν ξέρω.

Ανάρτηση: 10/02/2017 - 23:28

ο θάνατος των ευκαλύπτων

άφησε η άγρια παγωνιά 
τα φύλλα των μικρών ευκάλυπτων κάτασπρα 
ξερά και εύθρυπτα να γίνονται άσπρη σκόνη

ποιος άφρων γέμισε πάρκο 
στον τεσσαρακοστό παράλληλο 
μ' ευαίσθητους μικρούς Αβορίγινες 

Ανάρτηση: 10/02/2017 - 16:35

υπέρ ΙΙ

της πόλεως 
του αίματος 
του πολιτισμού 
της ιστορίας 
της θάλασσας 
και του έρωτος

αμήν

Ανάρτηση: 05/02/2017 - 19:03

απώλειες

μετράω απώλειες απ' το πρωί 
η νεραντζιά 
           το γιασεμί 
                     ο βασιλικός 
οι μαργαρίτες 
              τα κυκλάμινα 
                           οι πάπυροι

οι κορυφές της βοκαμβύλιας
τα κλαδιά της αγριελιάς 

ας είναι 
ήταν γερή η παγωνιά

σωθήκανε οι μαϊντανοί 
ο δυόσμος 
          ο αθάνατος
                    το σέλινο 
χρυσάνθεμα 
           ιτίρι 
                και σκυλάκια

Ανάρτηση: 05/02/2017 - 11:59

όταν σας πούνε να ...

άντε άντε 
τώρα που γυρίζει 
κι όποιος προλάβει πρόλαβε 

να γίνει κι αυτός προφήτης 
του νέου νομίσματος 
του νέου ορθού λόγου 
της νέας οικονομικής πολιτικής 
και μίας κάποιας ευγενούς χρεοκοπίας

και μη φοβάστε· δυο τρεις ψιλοπαπάρες 
επιστημονικές είναι ο δρόμος 
μπόλικα περί αλλαγών διεθνώς
τεχνολογίας περιβάλλοντος και ανθρώπων
λίγη ξεδιάντροπη συγνώμη 
κι ολίγη από λαθολογία· ω τι λάθος κι αυτό
να μην το κάνουμε απ’ την αρχή το προφανές 

κατ' εντολήν χρεοκοπία όμως δεν είναι
παρά μια συμφωνία απλώς 
για περαιτέρω σκύλευση 
πτώματος οδωδότος και τυμπανιαίου

Ανάρτηση: 31/01/2017 - 12:12

η πόλη το βουνό κι η Alma mater

όλα στον ίσκιο του γίνονται
εγκλήματα προδοσίες κι ηρωισμοί 
όλα το μάτι του τα γράφει

ξεθωριασμένα πια τα σύμβολα του Πάτροκλου Καραντινού 
βάλατε το χεράκι σας όλοι 
κυρίως σιωπώντας κι ελάχιστα μα άθλια μιλώντας 
φωτεινές και φωτισμένες οι εξαιρέσεις

 

 

πράσινο σκοτεινό καφετί και γκρίζο

εκείνο το πράσινο της μούχλας στην πέτρα 
το σκοτεινό του παλιού κεραμιδιού 
το καφετί στην λαμαρίνα της σκουριάς  
το γκρίζο σκονισμένο του τσιμέντου

αυτά

Ανάρτηση: 28/01/2017 - 10:16

η χωροθεσία της μνήμης την στοιχειώνει

δεν μ' ενοχλεί καθόλου ο καθ’ εκάστην εξευτελισμός μας 
γνωρίζω απολύτως πολιτεία και πολίτες 
πού είμαι δηλαδή 
πώς είμαι 
και ποιοι τριγύρω μου είναι

δύσκολα να βρεις πόλιν τόσο μίζερη 
όπου η θυσία του λαού της 
βλέπει από μια γωνιά 
τον κώλο ενός αμφιλεγόμενου ηγετίσκου 
και περιμένει στο φανάρι να περάσει μπρος της 
ένας μαύρος καβαλάρης τσαμπουκάς της αρχαιότητας

 

Ανάρτηση: 27/01/2017 - 11:34

εξετάσεις

ας ξεκινήσουμε για το αθλιέστερο των καθηκόντων μας 
αυτό της αξιολόγησης της πλειάδος των νέων μηχανικών 

το σκοινίον ετέθη στοχαστικώς και μετά από βαθείαν περίσκεψιν
στου επιπέδου της παρτίδος το αναλογούν ύψος  
στην σειρά λοιπόν φερέλπιδές μου νέοι 
και με περίσσεια φόρα για να δούμε 
ποιος μπορεί να το πηδήξει
ποιος θα τ’ ακουμπήσει 
και ποιος από κάτω θα περάσει 

ζήτω η ουσία της ανώτατης παιδείας μας 
η μέτρησις της επιδόσεως δηλαδή
στο άλμα εις ύψος υπεράνω κενού 
και κάτωθι χάους

Σελίδες