εδώ δεν κάνω άλλο πάρεξ
ν’ αναζητώ την σχέσιν
της καθ’ ημέραν ποιήσεως
μ’ εκείνην της εικόνος καθ’ ημέραν
ήχος εικόνα γράμματα γίνονται εν και το αυτό
λόγος στα έσχατα της ύπαρξής του
μακριές γραμμές από πεδιακές διαφορές
δύο προσώπων του ενός
αρχή των πάντων· Janus Quirinus
χάσκω σαν χάχας μπρος στις πύλες του
πόλεμος είν’ αυτός ή ειρήνη
εικόνα: Temple of Janus Peter Paul Rubens
επίσκεψη πρωί σε τράπεζες για πληρωμές λογαριασμών
γεμάτα τα γραφεία από πελάτες
χαμηλόφωνα μιλούν
σκυφτά κεφάλια
ευγενικοί οι υπάλληλοι
τι να πουν κι αυτοί
στην ίδια μοίρα είναι - έρχεται κι η ώρα τους οσονούπω
αυτός ο κόσμος δεν θέλει αδιέξοδους διακανονισμούς
δεν θέλει μειωμένες δόσεις
που σ' ένα τρίμηνο δεν θα μπορεί να τις πληρώσει εκ νέου
θέλει την περηφάνια του και την αξιοπρέπειά του
θέλει πίσω την ζωή του
κι αφού δεν θα την δώσετε
γιατί δεν μπορείτε με τα μυαλά που κουβαλάτε
θα την πάρει μ' όποιον τρόπο βρει
ακόμη και με θαυματοποιούς
και μάγους καλογήρους
και πρίγκιπες
ακόμη κι αν όλα χρειαστεί να βουλιάξουν
κι αυτοί μαζί κι εσείς
αυτά λέει τ' αλφαβητάρι του καιρού
εδώ που πατάω ήτανε θάλασσα
μέχρι μπροστά στην πόρτα σου
λιμάνι αρχαίο βυζαντινό
τοίχος καταμεσής της θάλασσας
που φαίνεται ακόμη στον βυθό της
τώρα την γέμισαν θηριώδη μέγαρα
κολυμβητήρια πάρκινγκ λεωφόρους κι αυτοκίνητα
αφελείς κι αγνώμονες περιπατητές
να περιφέρονται αδιάφοροι
μείναμε εσύ ερειπιώνας
κι εγώ μια στα τόσα πρωινά
άπελπις εραστής σου
κάθε που παθαίνει βλάβη το πεζώ μου
πίσω σου είναι το συνεργείο μου
α
μην ξεχάσω
είναι και πεντέξι ηλικιωμένοι
επίμονοι του καφέ και του τσιγάρου τους
στο πλάι του κύματος
κάτω απ΄ τα αρμυρίκια...
photo: Christos E. Dimakis
μ' ανέβαζε η μάνα μ' χαράματα
με το γαϊδούρι μας άνοιξη-καλοκαίρι
στ' αμπέλι μας στο μπαΐρι
απέναντι απ΄τον Κουλά
την θυμάμαι την πόλη μου έτσι
με κατακόκκινα κεραμίδια όλη
μέχρι και το εξήντα που φύγαμε
μετανάστες εσωτερικοί...
γυρίσαμε ύστερα από τέσσερα-πέντε χρόνια
το κέντρο πια ήταν μόνο τσιμεντένιες πλάκες
που στραφτάλιζαν στον ήλιο τα πρωινά
μέχρι που έφυγα οριστικά το ογδόντα
όλα είχανε γίνει πάνοπλο μπετόν...
painting: Xristoforos Mellidis - Η πόλη ξυπνάει.....
ρε σεις κουφαλίτσες της AI*
φτιάξτε μου άμα μπορείτε ένα προγραμματάκι
που να καταλαβαίνει την αγωνία μου
και όταν ψάχνω την είδηση πού 'ναι γεμάτη σκοτωμένους
να μην με βγάζουν τα ρημάδια σας στην κωλοδιαφήμισή σας
για αυτοκίνητα
βρακιά
resort
κωλοχανεία
και παραδείσια νησιά
**Artificial Intelligence
σκίτσο: lawrenceoftoyen
εγώ σε σπούδασα σαν ευλογία του τόπου μου
εσύ στα πολύ δύσκολα του πενήντα και του εξήντα
με είχες σώσει απ' την πείνα
κι ας κόντεψες μια δυο φορές
να μου πάρεις τον πατέρα...
τώρα οι παντογνώστες άρχοντές μας
σ' έχουνε για κατάρα κι αδημονούν
πώς να σε σβήσουνε για πάντα απ' τον χάρτη
ξορκίζουν τα λαμπρά σου ερείπια
καρφώνοντας σιδερένιους σταυρούς
κι απλώνοντας μεταλλικά και γυάλινα μαύρα σεντόνια
στα όρη
στους λόφους
και στις κοιλάδες γύρω σου
ελπίζοντας πως μόνον με το φως και τον αέρα
στο πι και φι μπορούν να φτάσουνε
την δύναμη ή την θαλπωρή σου
αφήνουν οι κρίσεις κι οι αναπτύξεις σας ερείπια
πληγές ανοιχτές στο σώμα της έρημης πατρίδας
μένουν στην μνήμη μόνο λαμπρά ονόματα
να μένουν εγχάρακτοι οι αγώνες των αθώων
*ΤΑΟΛ: ΤΑΜΕΙΟ ΑΜΥΝΗΣ ΟΙΝΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΛΕΥΚΑΔΑΣ https://aslefkadastaol.gr/taol-lefkada-istoria/ photo: Christos E. Dimakis , Λευκάδα
είναι πάντα μια νύχτα γύρω στον δεκαπενταύγουστο
όταν πέφτει μια μπόρα ξαφνική
ή πιάνει ένας δυνατός αέρας
εκεί που κοιμάσαι
ψάχνεις να βρεις ένα σεντόνι να σκεπαστείς
ή σηκώνεσαι να μισοκλείσεις τα ορθάνοιχτα παράθυρα
μετά δεν έχει γυρισμό
έτσι έγινε χθες
ίσως και σήμερα
photo: Christos E. Dimakis / Επταπύργιο
ζορίζεσθε πάλι
ε
ο γρίφος των ροών επί του χάρτου
που τάχα λύσατε πριν δυο και κάτι χρόνια
βρυκολακιάζει
ούτε η μεγάλη συμφωνία σας
ούτε οι στόλοι κι οι ναυτικές περιπολίες
δεν συμμαζεύουν τ' ασυμμάζευτα
πώς να λυθεί ρε σεις
σε άξενες θάλασσες και σε φριχτά ποτάμια
το άλυτον
αφού δεμένοι και λυτοί αλωνίζετε
με τους φονιάδες σας
κι όλο το σκυλολόι σας
την Κοίλη ολόκληρη ακόμη
