μ' ανέβαζε η μάνα μ' χαράματα
με το γαϊδούρι μας άνοιξη-καλοκαίρι
στ' αμπέλι μας στο μπαΐρι 
απέναντι απ΄τον Κουλά

την θυμάμαι την πόλη μου έτσι
με κατακόκκινα κεραμίδια όλη
μέχρι και το εξήντα που φύγαμε 
μετανάστες εσωτερικοί...
 
γυρίσαμε ύστερα από τέσσερα-πέντε χρόνια 
το κέντρο πια ήταν μόνο τσιμεντένιες πλάκες
που στραφτάλιζαν στον ήλιο τα πρωινά

μέχρι που έφυγα οριστικά το ογδόντα 
όλα είχανε γίνει πάνοπλο μπετόν...

_{painting: Xristoforos Mellidis - Η πόλη ξυπνάει.....}