Είστε εδώ

στιχηρά

τέκνα ὑδάτων

‘καὶ ἐκστήσονται τέκνα ὑδάτων’
~
σε συναντάω ξανά μαριονετίστα μου 
πλανόδιε εξ ανάγκης
λίγο πιο πέρα απ' την νέα παραλία
μετά από τρία χρόνια ακριβώς 
ήσουνα σαραντάρης τότε 
και 'μακροχρόνια άνεργος με δυο παιδιά'
κοιτάζω από μακριά τον μικρό τυμπανιστή σου 
που τού 'φτιαξες παρέα κι έναν στρατηγό 
με κόκκινο χιτώνιο να κουτουλάει σε τοίχους
πλανόδιος πια κανονικός 
τώρα είσαι σαράντα τριώ
~
raven on an abandoned AM radio antenna 
ravens over abandoned AM radio antenna
~
άμα κρατήσουμε οι φονιάδες
και φροντίσουμε 
τρία εκατομμύρια κυνηγημένους για δέκα χρόνια 
μας σβήνουν τα χρέη στα κιτάπια τους
και μας αφήνουν ήσυχους τα ακαθάρματα

κάντε τους λογαριασμούς σας

αυτός είναι ο τρόπος τους αυτός είναι κι ο λόγος τους 
γιατί δεν 'make use of' οι πρόθυμοι συνεργάτες τους
~
δεν γίνεται
μόνο με έρωτα κόρακα ίσως γινόσουν γλάρος
πού να τον βρεις καημένε μου ποιος έχει να τον χάσει
~
σημαίες 
σημαίες 
εδώ οι καλές σημαίες 
με το κοντάρι δέκα ευρώ
~
αέραααα
~
Martin de Cervera 
university classroom 
painted on the door of the manuscripts repository 
in 1614 
Salamanca Spain 
της μητριάς μου φονικό

sweetheart 
δεν μπορεί το μόνο που βλέπεις να είναι 
το πως δεν υπάρχουν γυναίκες

gender λοιπόν studies
και ξερό ψωμί
~
‘ω η κατοικούσα επί υδάτων πολλών 
η πλήρης θησαυρών
ήλθε το τέλος σου 
το πέρας της πλεονεξίας σου’

 (Οκτώβρης ’12-Οκτώβρης ‘16)

 

 

 

 

Ανάρτηση: 27/10/2017 - 18:46

"Ο φόβος τρώει τα σωθικά"*

'Μα τι προτείνετε επιτέλους, συνάδελφοι;'

Τώρα που το κακό έφτασε στο 'σπίτι' μας,
κυρία Α, καμία πρόταση πια δεν υπάρχει 
εκεί που ή ρητορικά ή ουσιαστικά απευθύνεστε.
Όσο κι αν ψάξετε δεν θα βρείτε.
Και αν ίσως νομίσετε ότι βρήκατε, 
μόλις την αναλύσετε θα βγει το πατρικό: 
'καθίστε ήσυχα και μπορεί να την βολέψετε'.

Το μάχιμο επιθυμώ, το απαιτώ, το δικαιούμαι, 
η ανατροπή και τα παρόμοια έχουνε κόστος δυσβάστακτον.

Κι εδώ που τα λέμε, 
πάντα ήθελε κότσια το να ξεπεράσεις την κατάστασή σου 
και να ιδείς τον κόσμο μ' άλλο μάτι.

Θέλει ίσως και το κακό να φτάσει στο σπίτι σου, 
εκτός από το ‘σπίτι’ σου.
Μέχρι τότε, ομολογίες φοβισμένων μικροαστών 
θ' ακούτε ή θα διαβάζετε.

Επιστροφή λοιπόν στην ησυχία σας...
 

____________
* "Angst essen Seele auf", Rainer Werner Fassbinder

 

η ευγενής υπεροψία απέναντι στην γενικευμένη ελαφρότητα

δως μου τρεις μέρες σε παρακαλώ να ψάξω
και θα σου πω μετά ακριβώς πόσο μαλάκας είσαι
μπορώ ίσως και σε μόλις δέκα λεπτά 
δεν θέλω όμως με τίποτε να σ' αδικήσω 

κρατώ πάντα μια ελπίδα ότι κάνω λάθος 
ή μια ακόμη πιο μικρή ότι το κάνεις πράγματι
κάτω από την σπάθη του Δαμοκλή  
και μ' ένα πιστόλι επιπλέον στον κρόταφο 

Ανάρτηση: 20/10/2017 - 09:42

οι Πάριοι

όταν είδαν το μάρμαρο στην άκρη και τον σίδηρο 
έσυραν τα καράβια τους στην αμμουδιά
ασπίδες και κοντά σπαθιά κραυγές κι αλαλαγμοί 
γέμισε ο τόπος αίματα και έμειναν για πάντα 

τώρα δεν έχει τίποτε να σε κρατά παρά
το να ψαρεύεις τα μικρά μουρμούρια υποβρυχίως 
και να σε βλέπει ο άσπρος γλάρος επί ξύλου 
από την άκρη της ακτής χλευάζοντάς σε

 

Ανάρτηση: 19/10/2017 - 14:41

Οσίου Μπάμπη των κτιστάδων, συναξάρι

Διόρθωνε μία καλύβα στην Αστρίδα, 
πρόσθεσε ένα δωμάτιο 
κι έβγαλε ένα αγκωνάρι θηρίο 
στην άκρη του οικόπεδου, πλάι στο δρόμο.

«Το κοίταζα, μου είπε, με τις ώρες 
κι είπα για δεν το κάνω εκκλησάκι.»

Άνοιξε μια τρύπα με το κρουστικό και το καλέμι, 
τράβηξε δυο γραμμές με δράπανο 
να μοιάζει με σκεπή αρχαίου ναού 
κι έβαλε στην γωνία ένα καντήλι της μάνας του.

Έτσι. 
Να περνούν και να τ' ανάβουν, 
χωρίς εικόνες και στολίδια. 

"Στον Άγνωστο Θεό!" 
Είπε και γέλασε.

Ποιον άγνωστο θεό;
Mια ματιά γύρω, μιαν ανάσα 
κι ευωδίαζε Διόνυσος

 

Ανάρτηση: 19/10/2017 - 09:15

η Περσεφόνη φοράει λευκό χιτώνα

ηρωικά απογεύματα
με κόκκινες γραμμές 
πλην όμως ξεπλυμένες 
και σ' έναν μωβ ορίζοντα

άναψε κυρά το τζάκι σου
το κοκαλάκι μας να ζεσταθεί 
μας έφαγε το παγωμένο αγιάζι 
σ' αυτό το πάρκινγκ που ήταν ο οντάς σου
και που κοιμούνται ακόμη τα μωρά  

εσύ δεν είχες τύχη τύμβου 
ολάνοιχτα έμειναν όλα· ρημαδιό
ποιος να τα καταχώσει και γιατί

χέστε με ρε αλαφρόμυαλοι
η Περσεφόνη είναι πανάσχημη

 

 

Ανάρτηση: 17/10/2017 - 09:28

container ship

δεν έχω αυταπάτες για τον κόσμο σας 
είναι αυτός και σας αρέσει· καλώς
δεν είναι κι άσχημη η Ευκλείδεια 
και τα μεταλλικά ορθογώνια παραλληλεπίπεδα
είναι μια καλή πρώτη αρχή παρόντος τε και μέλλοντος

δεν μοιάζει όμως σε τίποτε με τον δικό μου 
που είναι πίσω σας 
είναι και μπροστά σας

 

 

Ανάρτηση: 17/10/2017 - 00:00

τα μετά θάνατον του περιπτέρου

seven to seven
7 eleven 24 SHOPEN miniM 24h
και το λουρί της μάνας
μεγαλοπερίπτερα ή μικρομπακάλικα πώς να τα πεις· μάλλον ψιλικατζίδικα
και που πουλούν λίγη τροφή μαζί με τους καφέδες*

ξεσκίστηκαν να κλείσουν τα περίπτερα
γεμίζει ο τόπος μ' αυτές τις μαλακίες εν ἁλύσει
στοιβάζουν τραπεζοκαθίσματα στα πεζοδρόμια
να τα γεμίζουν άνεργοι απελπισμένοι ή σε κώμα
μ' έναν καφέ και δυο τσιγάρα
έκλεισαν δύο περίπτερα στα πεντακόσια μέτρα δρόμου
άνοιξαν τέσσερα τέτοια· τα τρία το ένα πλάι στο άλλο
βάρδια κι ολονυχτία απελπισμένων νεαρών υπαλλήλων με δυο και τρία πτυχία
θνησιγενή· να δούμε πόσα και πόσο θ' αντέξουν

Ανάρτηση: 13/10/2017 - 21:29

high noon

φέρνουν τους κουμπουροφόρους τώρα

αφού δεν μπόρεσαν να μαζέψουν 
τα που είναι αδύνατο να μαζευτούν 
φωνάζουνε της εποχής τους μπράβους

κι οι δύστυχοι
δεν έχει τι άλλο να κάνουν· θα περιμένουν 
το τραίνο να σφυρίξει τρεις φορές

Ανάρτηση: 11/10/2017 - 23:35

father and son

πολλές φορές αναρωτήθηκα 
τι θά 'μουνα χωρίς εκείνο σου 
το 'μπράβο ρε Τάκη'
και τα μακριά σου δάχτυλα να χαϊδεύουν
το κουρεμένο μου κεφάλι με την γελοία φράντζα 

ήσουν πολύ σκληρός άντρας ρε μπαμπά
αλλά μου τό 'δινες απλόχερα
και τόσο τρυφερά 

Ανάρτηση: 08/10/2017 - 10:23

Σελίδες