ηρωικά απογεύματα
με κόκκινες γραμμές 
πλην όμως ξεπλυμένες 
και σ' έναν μωβ ορίζοντα

άναψε κυρά το τζάκι σου
το κοκαλάκι μας να ζεσταθεί 
μας έφαγε το παγωμένο αγιάζι 
σ' αυτό το πάρκινγκ που ήταν ο οντάς σου
και που κοιμούνται ακόμη τα μωρά  

εσύ δεν είχες τύχη τύμβου 
ολάνοιχτα έμειναν όλα· ρημαδιό
ποιος να τα καταχώσει και γιατί

χέστε με ρε αλαφρόμυαλοι
η Περσεφόνη είναι πανάσχημη