εμένα όμως πιο πολύ 
μα πιο πολύ 
με άρεσε ετούτο το μικρό 
κι ευγενικό σημάδι
μικρό με στένσιλ και ρυθμό 
μικρούλη κι ανυπόταχτου ποιητή  

πως είναι όλα όπως τ' άφησα
μισόν αιώνα πριν· ζωντανά

εγώ ήρθα λίγο πιο αργά 
έκλεισαν κιόλας εβδομήντα χρόνια
τα μάτια μου άνοιξα σ' έναν στρατώνα δίπλα 
στο συρματόπλεγμα πλάι όλα μας τα παιχνίδια 
εκεί άκουσα το παράγγελμα πρώτα
κι έγινε η χώρα μου όλη και για την ζωή μου όλη 
δυο πόδια κι ένα όπλο ακίνητα

μ' αρέσει 
μ' αρέσει όμως που τον δικαιώνετε 
χωρίς να σας περνάει από τον νου

σας βλέπει από εκεί ψηλά· δεν ήρθε εκεί έμεινε 
και λέει χαμογελώντας

άντε ντε· κουνήστε τα ρημάδια σας άμα μπορείτε

G.N.Zavyalov. Surgut region. 1972 

έρως λοιπόν και μάρμαρο Θάσου

αχ να τολμούσατε 
να παίρνατε τον δρόμο του μαρμάρου
θα βλέπατε πως δεν τελειώνει στο σημείον 
πάει κατευθείαν στις Εννέα Οδούς 
στη χώρα των Ηδώνων
και μην πιστεύετε κανέναν Θουκυδίδη 
δική μας είναι ακόμη· πάντα ήταν

κανένας Άγνων δεν την χάλασε 
ποια Αμφίπολη και μαλακίες

αχ

γιατί εσείς αγόρια μου 
περήφανοι ψαράδες
του γαύρου της σαρδέλας και του σαφριδιού 
να ζητιανεύετε γαριδάκια 
απ' τον κάθε κατεστραμμένο 
που τίποτα δεν βλέπει 
τίποτα δεν είδε