εγώ ήρθα λίγο πιο αργά 
έκλεισαν κιόλας εβδομήντα χρόνια
τα μάτια μου άνοιξα σ' έναν στρατώνα δίπλα 
στο συρματόπλεγμα πλάι όλα μας τα παιχνίδια 
εκεί άκουσα το παράγγελμα πρώτα
κι έγινε η χώρα μου όλη και για την ζωή μου όλη 
δυο πόδια κι ένα όπλο ακίνητα

μ' αρέσει 
μ' αρέσει όμως που τον δικαιώνετε 
χωρίς να σας περνάει από τον νου

σας βλέπει από εκεί ψηλά· δεν ήρθε εκεί έμεινε 
και λέει χαμογελώντας

άντε ντε· κουνήστε τα ρημάδια σας άμα μπορείτε

G.N.Zavyalov. Surgut region. 1972