εκείνο το αλλά ή
το όμως
και την υποσημείωση κατόπιν τους
τι τα θες
δεν φτάνει το σκέτο· ε
αχ και να τό 'λεγες
και νά 'λιωνε η λέξη
στο στόμα μόνη της
είμαι
είμαι ρε

εκείνο το αλλά ή
το όμως
και την υποσημείωση κατόπιν τους
τι τα θες
δεν φτάνει το σκέτο· ε
αχ και να τό 'λεγες
και νά 'λιωνε η λέξη
στο στόμα μόνη της
είμαι
είμαι ρε

έλειψα τρία χρόνια
με τρέχανε στα δυτικά σου
να κυνηγάω μαϊμούνια και αρκούδες
εγώ είμαι στην ανατολή σου
να σε κοιτάω πρωί και ν' ανασταίνομαι
να μου μετρούν έξι νεκρούς
και να επιμένω· όλα είναι ίδια ρε
ν' ακούω καινούργιες γλώσσες στην ακτή
και να μετράω το σταθερό και τ' αμετάβλητο
της άμμου της πέτρας και τ' αλμυρού ύδατος
ησυχάστε
και μην λέτε μαλακίες
μετά από κάθε αψιμαχία του πολέμου σας
δικός σας είναι· μην το ξεχνάτε
τα μέτωπά του δεν είναι οι πόλεις σας
τα μέτωπά του έχουν ονόματα τοποθεσίες μάχες και πολιορκίες
με μέσα τόσο πανάρχαια όσο και μοντέρνα
τα μετόπισθέν του είσαστε
και θυμηθείτε τις ιστορίες που ακούγατε παλιά
μην εμπιστεύεστε τα αφρόψαρα εποχής
θα βρείτε το καινούριο
μόνο αν στοχασθείτε το παλιό
πρωί· πολλά ήταν τα σπίτια σαν αυτό
όχι δε σού 'ρχονταν ως τους ώμους
μα σ' άφηναν να ανασάνεις φρέσκο αέρα
να δεις λιγάκι ουρανό να πεις μια καλημέρα
τώρα για να το δω στην μέση της Παπάφη
πηγαίνω στον ΟΤΕ μία στον μήνα
ποιος θα με πίστευε αν τού 'λεγα πως μόνον
για την χάρη του δεν πληρώνω ηλεκτρονικά
φλούδα μου λέτε φεγγαριού
μηνίσκος λέω χρόνια πια ο γεωμέτρης
είναι όμως η μάνα μου στα εικοσιέξι της
κάτω από έναν πεύκο
πλάι στην τούρκικη κρήνη
στην γωνιά του γέρο-Μίσσα
καινούργιο Τάκη μου φεγγάρι απόψε
πιάσε χρυσόν αγόρι μου
ο μόνος που είχε ήταν της βέρας της
και μού 'δινε το χέρι της ν' αγγίξω
πώς ν' αγαπήσω μιαν πανσέληνο
μην περιμένετε γεωμετρία Ευκλείδεια από μένα
ή συμμετρίες τέλειους κύκλους κι ολόγιομα φεγγάρια
δεν τα μπορώ ο αλκοολικός του τυχαίου και της πιθανότητας
του σήματος φίλαθλος και της στοχαστικής διαδρομής
για μένα ευθεία μπορεί νά ‘ναι η πλαγιά του Χορτιάτη
καθώς να κόβει μια μικρή φέτα απ' το φεγγάρι
που έχασε μία μέρα το καημένο και σπάει την τελειότητά σας
τι να μου κάνει το φεγγάρι σας
έχω μπουχτίσει με γλυκά κι ανάλατα
από δημιουργίας ως και τα σήμερα
μου φτάνει ένα άθλιο πλέγμα πλαστικό κινέζικο
στα κάγκελα του μπαλκονιού για προστασία των βρεφών
που γίνεται μπρος στην σελάνα σας σκάλες για τους ουρανούς μου
χυδαίος παραμένω το λοιπόν της ύλης
ως το μεδούλι των κοκκάλων μου
κι εντρέπομαι να ομιλώ λόγους ωραίους
για πράματα που δεν υπάρχουν
παρά μόνον στους φόβους
και στην σκοτεινή σας επιθυμία