τώρα μαθαίνεις 
τι είναι να σού ‘ρχονται 
εμπροσθοφύλακες εμφύλιοι αλήτες 
με πίσω σιδερόφραχτες τις μεραρχίες ξένων 
κι οι σύμμαχοι που πίστεψες να σ' έχουνε αφήσει...

αφήστε το λεβέντες 
το να μένεις 
είναι αλλουνού παππά ευαγγέλιο
θέλει λόγο περί ιδεών 
που τον σιχαίνεστε και τον φοβάστε 
κι εφτά κιλά αρχίδια

κι όχι τα «εἰς μισθοφορίαν καταστήσαντα»

δεν λέω 
μπορεί και να τους πεις πεπόνια 
ίσως και αμοιβάδες 
και θά 'χεις και τα δίκια σου 
αν είσαι κιόλας απελπισμένος...

μα δεν μπορώ εγώ 
βλέπεις πάντα μετρούσα την απόσταση 
και κοίταγα πώς να κρατάω το σκοινί 
δεν μπορώ 

ακόμα εξηγώ τα βράδια στην γιαγιά Ζουμπίλω 
το γένος Παππού εκ Μαλγάρων Θράκης (Ανατολικής)
που υπόγραφε σταυρό κι έλεγε την γραφή 
'άσπρο χαρτί και μαύρες ψείρες'

κι ας λείπει χρόνους σαράντα

είναι γελοίο 

να έχεις σκύψει το κεφάλι 
ν' ανέχεσαι τα πάντα 
στο όνομα μιας αμυδρής κι αμφίβολης ελπίδας 
ή από φόβο καθαρό κι απόγνωση 
και να διαμαρτύρεσαι 
γιατί ο διπλανός σου αντιδρά 
με νύχια και με δόντια 
όσο και όπως μπορεί 

μη μιλάς ρε μαλάκα 
σκάσε και σκάβε αφού έτσι αποφάσισες ... 

και δεν μιλώ για τους πρωτοκλασάτους 
που πήραν την ευθύνη· άστους αυτούς 
γι αυτούς που μοιραστήκαμε ψωμί κι αλάτι λέω 
κι ακόμη μοιραζόμαστε  
και θα μοιραστούμε 

έμπλεξες κόρη μου· έμπλεξες
μπα... μην ανησυχείς
και δεν θα ξεμπλέξεις ποτέ...
μάλλον βρήκα
κάτι να καίγομαι συνέχεια
και να μαλώνω συνέχεια
να είμαι σε συνεχή επίθεση

τέτοια παιδιά ήθελα ν’ αποκτήσω θε μου 
σ' ευχαριστώ