όταν είδαν το μάρμαρο στην άκρη και τον σίδηρο 
έσυραν τα καράβια τους στην αμμουδιά
ασπίδες και κοντά σπαθιά κραυγές κι αλαλαγμοί 
γέμισε ο τόπος αίματα και έμειναν για πάντα 

τώρα δεν έχει τίποτε να σε κρατά παρά
το να ψαρεύεις τα μικρά μουρμούρια υποβρυχίως 
και να σε βλέπει ο άσπρος γλάρος επί ξύλου 
από την άκρη της ακτής χλευάζοντάς σε