ψες είδε πρώτη του φορά τα πεφταστέρια 
τον ξύπνησα χαράματα άγρια στις πέντε παρά 
ευχαριστώ παππού με είπε με τα μάτια του κλειστά 

αστέρι πρώτο 
να πάψουν όλοι οι πόλεμοι στην γη 

αστέρι δεύτερο
να γίνουν όλοι οι φασίστες άνθρωποι καλοί

αστέρι τρίτο 
να μη με μαλώσει πια ποτέ η μαμά και ο μπαμπάς

παππού σταμάτα να εύχεσαι να κερδίσεις το τζόκερ 
είναι η πιο γελοία ευχή του κόσμου

_{εικόνα: Marios Dimaki Adolfsen}

ω θέρος οριζόντιον
της κάθιδρης αδιαφορίας 
των φόβων και των υποταγών

ω θέρος κατακόρυφον
των ελαχίστων της επίγνωσης
της πέτρας της δίψας της απαντοχής

παίρνουν την αξιοπρέπεια των εντίμων
επαίτες τους κάνουν ψωμοζήτουλες
σκυφτοί ώμοι σε γραφεία χαμηλόφωνα
υπογραφές σε συμφωνίες βιασμούς

συνεργάσιμος 
ρύθμιση 
διακανονισμός

λέξεις βελόνες πυρωμένες στην γλώσσα 
πώς να το καταλάβουν οι ανάλγητοι
πώς να ονειρευτούν οι υποταγμένοι 
και πώς να μην βλέπω οράματα μέρα μεσημέρι

δυο άγγελοι με κίτρινες φόρμες μεταφορικής
μ’ ανέβασαν τέσσερα βαριά κουτιά στον δεύτερο
τριάντα μου πήρε η εταιρία
ποιος ξέρει ποιο το γλίσχρο μερτικό τους

χαμογελούσαν όμως και χωράτευαν 
είχαν τα χέρια μαύρα
και δεν μ’ άφησαν τίποτε ν’ αγγίξω 
καν να βοηθήσω
σεβάστηκαν τ’ άσπρα μου γένια

έμεινε στο κλιμακοστάσιο ένα μύρο
από πετρέλαιο χαρτί ξύλο μέταλλο κι άνθρωπο
έξω Αύγουστος λιοπύρι και τριζόνια
δεν τελειώνει έτσι εύκολα ο κόσμος ρε

θα συναντηθούμε ολίγιστοι
θα συναντηθούμε στην σκιά των ορέων 
σε λεωφόρους ταχείας κυκλοφορίας
και στο φως της καρδιάς μας 
να σας ξεσκίζει στα πανηγύρια 
μηνός δεκαπέντε της Παναγιάς

_{Αύγουστος '15-'16}

πρώτα έγινε ο δρόμος βαρέων οχημάτων 
άφησε ερείπια στα δεξιά του

ύστερα ήρθαν τα βαρέα οχήματα
κουβαλούσαν μια θεία ανάπηρη 
χαιρετούσε τα πεύκα με μια βεντάλια

ο Άρης με τα όνειρα του '60
μας είχε τελειώσει απ' το '93

έχτιζε ο δόλιος το Ξενία του
κι ο φτωχοδιάβολος πιο κάτω το δικό του 
αυθαίρετα τον έτρεχε η πολεοδομία όλη του την ζωή

ήτανε ίδια κι ήταν όμορφα, είχανε και την ίδια μοίρα·
το νιώθαμε από τότε

Κάνιστρο τώρα 
τι να χωρέσει απ' Ορλωφικά 
είκοσι λίτρα το πολύ

τριάντα καλοκαίρια τώρα 
βλέπω Άθωνα νοτιοδυτικά 
χαράματα απ' την Αστρίδα 
στην νοτιωτάτην Θάσο

να και μία λοιπόν φορά που βλέπω 
τον ήλιο ν' ανατέλλει απ' αυτόν

Παλιούρι σημαίνει ίσως φράχτες αγκαθωτοί
ας μας προστατεύουν απ' την ξένη βουλιμία
το υπολειπόμενον του χρόνου μας