ω θέρος οριζόντιον
της κάθιδρης αδιαφορίας 
των φόβων και των υποταγών

ω θέρος κατακόρυφον
των ελαχίστων της επίγνωσης
της πέτρας της δίψας της απαντοχής

παίρνουν την αξιοπρέπεια των εντίμων
επαίτες τους κάνουν ψωμοζήτουλες
σκυφτοί ώμοι σε γραφεία χαμηλόφωνα
υπογραφές σε συμφωνίες βιασμούς

συνεργάσιμος 
ρύθμιση 
διακανονισμός

λέξεις βελόνες πυρωμένες στην γλώσσα 
πώς να το καταλάβουν οι ανάλγητοι
πώς να ονειρευτούν οι υποταγμένοι 
και πώς να μην βλέπω οράματα μέρα μεσημέρι

δυο άγγελοι με κίτρινες φόρμες μεταφορικής
μ’ ανέβασαν τέσσερα βαριά κουτιά στον δεύτερο
τριάντα μου πήρε η εταιρία
ποιος ξέρει ποιο το γλίσχρο μερτικό τους

χαμογελούσαν όμως και χωράτευαν 
είχαν τα χέρια μαύρα
και δεν μ’ άφησαν τίποτε ν’ αγγίξω 
καν να βοηθήσω
σεβάστηκαν τ’ άσπρα μου γένια

έμεινε στο κλιμακοστάσιο ένα μύρο
από πετρέλαιο χαρτί ξύλο μέταλλο κι άνθρωπο
έξω Αύγουστος λιοπύρι και τριζόνια
δεν τελειώνει έτσι εύκολα ο κόσμος ρε

θα συναντηθούμε ολίγιστοι
θα συναντηθούμε στην σκιά των ορέων 
σε λεωφόρους ταχείας κυκλοφορίας
και στο φως της καρδιάς μας 
να σας ξεσκίζει στα πανηγύρια 
μηνός δεκαπέντε της Παναγιάς

_{Αύγουστος '15-'16}