Είστε εδώ

στιχηρά

τα παλιά σπίτια της Πυλαίας

τα παλιά σπιτάκια τα βλέπεις 
όταν δεν βλέπουν οι γειτόνοι
που όλο και θα πουν
‘τι δουλειά έχει άραγες στην γειτονιά
ετούτος ο κωλόγερος με την κάμερα’
 
Κυριακή πρωί μετά από βροχή ατύχησες 
σε είδε η γλυκιά γιαγιά απ' απέναντι 
-γιατί του βγάειζ' φουτογραφία
-γιατί είνι έμορφου· δεν είνι 
και έτσι ελύθηκεν η γλώσσα 

ήτανε μαγαζί το άφησαν και ρήμαζε 
ήρθανε τα παιδιά τους το συμμαζέψαν πολύ μετά
τούρκικο ήταν έχουμε πολλά τέτοια 
να κι εκεί απέναντι και παραμέσα 
έλα μέσα 
να δεις και την δική μας την αυλή 
και τ' από πίσω

πόσο καλός είναι ο κόσμος καμιά φορά
άμα ανοίγει 

Ανάρτηση: 22/10/2015 - 20:27

πορτοκαλής περαστικός

καταμεσήμερα 
να μη σ' αφήνουν τίποτα να δεις 
μόνο σκιές και φως

και προσπαθούσε με γητειές να με πλανέψει 
χρόνια ο εξώκοσμος κι οι εξωπόλεις σας

ώσπου βαρέθηκα κι αγρίεψα 
άντε ρε πάγαινε από δω 
ξεθωριασμένε κόκκινε που έγινες πορτοκαλής

αυτό ήταν και το πρόβλημα πάντα μ' αυτούς 
να φύγουν ήταν έτοιμοι κάθε στιγμή 
δεν τους κρατούσε τίποτα εδώ

εν τέλει δεν υπήρξα ένας ακόμη περαστικός 
σε τόπο που είναι πέρασμα

δεν ήξερα ότι θα μείνω για πάντα εδώ 
δεν μου περνούσε καν απ' το μυαλό

ένας μηχανικός στην αγορά της επαρχίας ήθελα νά 'μαι 
σε εργοστάσια και δημόσια έργα σκόρπια σε κάμπο 
ανάμεσα σε ποτάμια διώρυγες και χαμηλά βουνά
και αντ' αυτού εκληρονόμησα θεωρία θάλασσας...

Ανάρτηση: 21/10/2015 - 11:46

μέρες του '14

φαίνονται καθαρά τα imperia
ακόμη και το πιο βάρβαρο ηλίθιο κι ανίκανο
που άναβε πάντα τις φωτιές
μα που δεν νόγαε πώς τις σβήνουν

και μέσα σ' όλον τον χαμό
νά 'σου κι εσύ καημένο μου
που πας να δειξεις το τσουτσούνι σου
μες στους νταβραντισμένους

Ανάρτηση: 19/10/2015 - 12:58

Καινιξβέργη

έχουμε φοβερές ψηφιακές κάμερες
όλα τα γράφουν και τίποτε δεν χάνεται
έχουμε
ταχύτατα τραίνα
πανέμορφα αεροπλάνα
καράβια που μοιάζουν διαστημόπλοια
αυτοκίνητα σχεδόν ιπτάμενα
έχουμε
και δρόμους υπέροχους
ο Ε75 ξεκινάει απ' την Κρήτη
περνάει απ΄ την πόλη μου
και φτάνει στο βορειότατο νησάκι της Θούλης το Βάρδο

εγώ της Ευρώπης όλης ήμαν
εξαπανέκαθεν
μελέταγα Καντ Έγελο και Κάρολο απ' τα 14

εσείς
κι αυτοί που προσκυνάτε

ξέρετε κατά πού πέφτει η Καινιξβέργη
κι ότι το πιο ψηλό βουνό μας το λεν Ελμπρούς

τι είναι λοιπόν αυτή η μακριά γραμμή ανθρώπων
που σέρνεται μέσα στη λάσπη των αγρών
στο πλάι του Δούναβη έξω απ’ το Πασσάου

 

________________________________________
πηγή photo: http://sputniknews.com/europe/20151018/1028692550/migrants-germany-austr...

 

Ανάρτηση: 18/10/2015 - 10:25

λευκό κατάλευκο αποχωρητήριο

το σοκάκι περνάς την αγράμπελη αγγίζοντας 
να προχωρήσω λες τώρα ή όχι
πόσο παραβιάζω τις ζωές τους 
τολμάς και βγαίνεις σε ξέφωτο
που σώθηκε απ’ την ερπύστρια

τσινάρια ακακίες και μανόλια 
μια μουσμουλιά
το μπαξεδάκι κι η κληματαριά
έμεινε στη μέση-μέση κι ένα 
κάτασπρο και απαστράπτον 
κομψό αποχωρητήριο

πώς να ονειρευτώ μετά εγώ 
Νταβός σ' ερημονήσι του Ευβοϊκού
όπως καλή ώρα ο οραματιστής 
φαντασιόπληκτος συνάδελφός μου 
του οικονομικού αυτός· ανοικονόμητος

Ανάρτηση: 18/10/2015 - 00:09

οι καπουτζήδες

φύγαν οι καστροφύλακες της Σαλονίκης 
τι να φυλάξουν· μαιζονέτες αθλίων απ' τις τράπεζες

σιγά μην καταδέχονταν οι δράκοι
αυτοί τα έβαλαν με τον Μουράτ

Ανάρτηση: 17/10/2015 - 09:47

τῷ ὑπομειδιῶντι μινίστρῳ

το πρόσωπο βλέπεις πάντα 
αυτό μαθαίνεις να διαβάζεις πρώτο 
από της μάνας σου την αγκαλιά 

δεκαοχτώ εκφραστικοί μύες 
σε κάθε του πλευρά 
πώς κινούνται 
πώς συνδυάζονται 
πώς αρθρώνουν τις εκφράσεις 
αμέτρητες εκφράσεις 
άρρητες 

ευαισθησία λέγεται 
και είναι ανάλογη της κοινωνικής σου θέσης

πού πας λοιπόν ρε φίλε κωλοπαιδαρά 
χρέη καημένων σε μαφιόζους να πουλήσεις
και να κρυφτείς κιόλας 

Ανάρτηση: 15/10/2015 - 22:03

φύρα

ως κι η Καμτσίδα έχει θάλασσα ρε σεις εδώ

εξήντα πέντε χρόνους συναπτούς
ποιος είναι ο καριόλης που την κρύβει
και την αφήνει μαραζιάρα να φυραίνει 
μαζί με τα παιδιά και τα καράβια της 

 

Ανάρτηση: 15/10/2015 - 12:44

του οσίου Μπάμπη των κτιστάδων της Αστρίδος

πέτα πουλί μου πέτα ψυχούλα μου
πέτα Μπαμπίνο μου
κανείς δεν θα μπορέσει να σε σταματήσει

ένα ναυτάκι λαθραίο μετανάστη στο Αμέρικα
στη Δυτική Γερμανία gastarbeiter
τον κομμωτή του Θεολόγου
τον κτίστη της θαλασσινής και της αρχαίας πέτρας
τον γλύπτη του κέδρου που μοσχοβολάει
καθώς τον ξύνει το τριβείο σου πρωί
τον σχεδιαστή τον μάστορα
-και άλλα τόσα ανομολόγητα-
τ' αλάνι της Αστρίδας
πάνω στην μαύρη BMW με το καλάθι
ποιος να τον σταματάει

εκείνον τον ψηλό ευκάλυπτο
κι εγώ ήθελα να τον ακούω χειμώνα
δεν ήθελα γαμώτο να στεναχωρέσω τον φονιά του

Ανάρτηση: 14/10/2015 - 23:23

[Δυο χαρτιά..]


Δυο χαρτιά μουτζουρωμένα, τσαλακωμένα στο πάτωμα.
Μια σόμπα πετρελαίου σβησμένη.
Ένα βουβό ραδιόφωνο.
Ένα τραπέζι γεμάτο βιβλία.
Η βροχή που πέφτει στη σκεπή και σ’ εκνευρίζει.
Ένα ποτήρι νερό.
Δύο μετά τα μεσάνυχτα.

Ανάρτηση: 13/10/2015 - 09:04

Σελίδες