φαίνονται καθαρά τα imperia
ακόμη και το πιο βάρβαρο ηλίθιο κι ανίκανο
που άναβε πάντα τις φωτιές
μα που δεν νόγαε πώς τις σβήνουν

και μέσα σ' όλον τον χαμό
νά 'σου κι εσύ καημένο μου
που πας να δειξεις το τσουτσούνι σου
μες στους νταβραντισμένους