το σοκάκι περνάς την αγράμπελη αγγίζοντας 
να προχωρήσω λες τώρα ή όχι
πόσο παραβιάζω τις ζωές τους 
τολμάς και βγαίνεις σε ξέφωτο
που σώθηκε απ’ την ερπύστρια

τσινάρια ακακίες και μανόλια 
μια μουσμουλιά
το μπαξεδάκι κι η κληματαριά
έμεινε στη μέση-μέση κι ένα 
κάτασπρο και απαστράπτον 
κομψό αποχωρητήριο

πώς να ονειρευτώ μετά εγώ 
Νταβός σ' ερημονήσι του Ευβοϊκού
όπως καλή ώρα ο οραματιστής 
φαντασιόπληκτος συνάδελφός μου 
του οικονομικού αυτός· ανοικονόμητος