Είστε εδώ

στιχηρά

το αντάμωμα

γέμισε ο κόλπος μικρά ψαράδικα
παράκτιοι αλιείς με μαύρες σακούλες για σημαίες 
πάν στο λιμάνι ν’ ανταμώσουνε μ’ αγρότες

ψόφια τα πράγματα ακόμη 
σκέφτονταν ο Ιταλός Ray 
κι αδιαφορούσε στην επιστροφή τους 

κι εγώ απ’ το καραούλι μου 
ζωγράφιζα θάλασσες μ’ ηλεκτρόνια 
και τού ‘στελνα τα δέοντα

θα ανταμωθούν
όταν δεν θα μπορεί να πάει άλλο πιο κάτω 
θ' ανταμωθούν

όσοι τους έμεινε μια στάλα τσίπα 
ακόμη κι όλα αν τα πούλησαν 
εκτός απ’ την φωτογραφία της μάνας τους

θα κατέβουν στο κέντρο της πόλης 
έστω κι απ’ την γωνία της πλατείας 
να δουν

έτσι κάναν πάντα 
κι έφτανε· ήταν αρκετό
για να τρίξουνε θεμέλια και στέγες
των κραταιών συμπολιτειών

Ανάρτηση: 20/01/2016 - 13:26

ζωή εύκολη κι ευμάρεια

ποιος μίλησε για ζωή εύκολη 
και ποια λέει ευμάρεια βασισμένη σε δανεικά

πότε ρε μαλάκα 
ποιος και πού
ποιο ποσοστό

με τον ιδρώτα ρε του προσώπου σου 
και με το στύψιμο του μυαλού σου 
ίσα και που κατάφερνες 
να μεγαλώνεις να σπουδάζεις τα παιδιά σου 
και ξεπουλώντας ό,τι είχες και δεν είχες 
έβαζες το κεφάλι σας κάτω από ένα μισό κεραμίδι

σ' έχουνε πείσει τώρα ό,τι φταις
και κάθεσαι και τους ακούς

Ανάρτηση: 14/01/2016 - 09:42

Κυριακή ΙΙ

Αυτόν το χρόνο
ήταν χειρότερα από ποτέ.
Πέτυχαν βέβαια κάνα δυο πραγματάκια
-κέρδος εν ζωή.
Εκείνος προήχθη,
αγόρασαν καινούργιο, μεγάλο αυτοκίνητο…
Μα έφτασαν στα όρια.

Ένα πρωινό Κυριακής τους είχε απομείνει
να κάνουν βόλτα στο πλάι της θάλασσας,
πάνω στα μπλόκια του Ομίλου.
Πάει κι αυτό.
Καθώς τους μεγαλώνουν τις ανάγκες,
έγινε ξεφτισμένα δεκαχίλιαρα
να βουλώνουν τρύπες καθημερινής βιοτικής.

Θεέ μου πόσο;
Πόσο και γιατί;
Πού,
μέχρι πού θα πάει;

Ανάρτηση: 14/01/2016 - 00:10

τι ευχές να κάνεις

ο καιρός των ευχών έχει τελειώσει
ήτανε έκτη πρωτοχρονιά σε κατάσταση διαρκούς

καπιταλιστικής                  εθνικής ανεξαρτησίας
ξένης                                    κρίσης
απώλειας                             καταπίεσης
και στυγνής ταξικής          επιτροπείας

όποιος κατάλαβε
κατάλαβε
όποιος όχι
είναι με τους απέναντι

ένα καράβι κόκκινο και μαύρο ήρθε στο λιμάνι το πρωί
δυο βρώμικοι γλάροι το χαιρέτησαν
κι όλα έγιναν πίνακας του Turner

Ανάρτηση: 12/01/2016 - 20:56

ανάδρασις

δεν γίνεται χορτάτος να νοιώσει νηστικό
δεν έγινε ποτέ ούτε θα γίνει τώρα
η πείνα κι ο κατατρεγμός θέλουνε μοιρασιά

εκλογικεύσεις ειδώλων είναι όλα σας 
γι’ αυτό και εύκολα τα στρίβετε
τ’ αλλάζετε· ανάποδα τα γυρνάτε

ας είναι όμως 
οι πράξεις σας γεννάνε πεινασμένους

Ανάρτηση: 10/01/2016 - 18:22

μεταφόρτωση

πουθενά δεν θα πας
αν από κάτω μου δεν περάσεις

κι αν μείνατε κολλημένοι στην βάλτα
χρόνους εξήκοντα κι επτά
είναι που με αφήσατε να λιώνω να σκουριάζω

μέλλον χωρίς αστραφτερές γραμμές
και ασημένιες ρόδες σας υποσχέθηκαν·
δεν έχει τέτοιο πράμα άσκεφτοι

Ανάρτηση: 10/01/2016 - 13:44

συνομιλία του Σεπτέμβρη στο Μόναχο

- δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό
  καμμιά ντροπή
  δεν κρατούν κανένα πρόσχημα

- μείνε εκεί που είσαι
  θα έρθουμε κι εμείς
  για να κρυφτούμε
  μόλις ξεσπάσει το κακό

- εδώ είναι ψηλά
  είναι ό,τι πρέπει για κρυψώνα

- μαζί με τους σπόρους
  στην κρύα αποθήκη της Σπιτσβέργης

Ανάρτηση: 06/01/2016 - 22:25

συνομιλία του Σεπτέμβρη στο Μόναχο

- δεν έχουνε κανένα ενδοιασμό 
καμμιά ντροπή 
κανένα πρόσχημα πια δεν κρατούν

- εκεί μείνε που είσαι 
θα έρθουμε κι εμείς 
για να κρυφτούμε πάνω από τον Αρκτικό
μόλις ξεσπάσει το κακό

- εδώ είναι ψηλά 
είναι ό,τι πρέπει για κρυψώνα

- όλοι μαζί και με τους σπόρους 
στην κρύα αποθήκη της Σπιτσβέργης

 

Ανάρτηση: 06/01/2016 - 22:25

σκόντο

θα κάνεις σκόντο γιε μου
δεν γίνεται
θα κάνεις

νά 'ναι λιγότερο μόνο απ' αυτό
πού 'κανα εγώ για να σε μεγαλώσω

Ανάρτηση: 05/01/2016 - 13:59

μηχανικός φοντιών*

πετάνε τα παιδιά μου 
οι φοιτητές μου 
σε μέρη απίθανα 
σε χρόνους απίθανους
σε δουλειές απίθανες

και στέλνουν μηνύματα 
σ' εμέ τον καθηλωμένο στην Ζώνη 
μηχανικό φοντιών
να ξανασκέφτομαι τον Stalker 
μετά από τριάντα πέντε χρόνια 
για τα μελλούμενα του 2016

__________
*φόντι~το πάνω μέρος του υποδήματος

 

Σελίδες