θα μπογιαντίζω όλα τα δώματα 
με χρώματα χαράς   
θα σπέρνω θάμνους και δεντράκια 
επάνω σε μπαλκόνια και ταράτσες 

να σβήνω όπου κι όπως δύναμαι 
την θλιβερήν ασχήμια σας 

είχαμε να λύσουμε ένα πρόβλημα πρωί πρωί
περί θέσεως ευθείας τεμνούσης επίπεδον χωρίον 
η συνάρτησις στόχου μεγιστοποιεί κέρδη 
και ελαχιστοποιεί ζημίας 
μόνον που τα κέρδη ήσαν άλλων 
και αι ζημίαι άλλων

κάποιοι πολύ έξυπνοι βάζουνε βάρη (weights) 
αλλά δεν δείχνουν ποτέ τι χρώμα βρακί φοράν

της Αγίας Γεωμετρίας σήμερα

το πρωί χωρισμός χωρίου από αγεωμέτρητα τσακάλια
το απόγευμα κατάργησις παραλληλίας από αRειμάνιους χλευαστές...

το βράδυ φώναζε ο μινίστρος της θρησκείας 
και των παίδων σαν σε λαϊκή αγορά μανάβης
δύο πτυχία στην τιμή του ενός· πάρε κόσμε

μα δεν υπάρχει ούτε ένας υπουργός παιδείας 
που δεν ερεζιλεύθη μεταρρυθμίζων

μην ευτελίζετε σας παρακαλώ άλλο την academia 
αρκετά κάνει κι από μόνη της
ας ήταν ρε γαμώτο κάποιος κάποτε να έβλεπε τα ουσιαστικά

νυχτώνουν όλα 
στην αρένα μόνον
το πλήθος κι οι μονομάχοι ξαγρυπνούν

κι εσύ παράλυτη Ελεονώρα δεν το τολμάς
σε πυρπολούν σε κατακαίνε
φλεγόμενες σου ρίχνουν μπάλες 
ακινητείς δειλή εντός υγρού πυρός

[...αλλά γιατί "τελευταία φορά" ρε μάνα,
όχι, 
μη το λες αυτό]

οι ποιο ωραίοι στίχοι της ημέρας
ποίησης για μια ποιήτρια 

τι να ήταν η καημένη η ποίηση 
αν δεν ήταν ζωή ισορροπούσα 
ανάμεσα σε λάχανο τον κρύο χειμώνα με χοιρινό 
και λαχανοντολμάδες 

τα σέβη μου και τον λυγμό μου