έχει μιαν παράξενη ησυχία απόψε
πέρασε για μια στιγμή και το φάντασμα του Sir Alec Guinness
από την γέφυρα του ποταμού Kwai
χλωμό βέβαια...

σκεφτείτε καλά για την Τρίτη
τα κάνατε όλα ή ξέφυγε κάτι
δεν είναι να σας γυρίζουν πίσω για μαλακίτσες

τι κάθομαι και σκέφτομαι 
με τέτοιο φεγγάρι έξω

_{____________}

_{https://www.youtube.com/watch?v=PskoqCtRFD4&fbclid=IwAR3U465iXcJ_JTFpoJHTiCd4PETvdxRV7eKrdBkrG6psjRLk_oYzTWRkLo0}

Δεν λέμε να πεθάνει κανείς.
Ας αποχωρήσει σιωπηρά.
Ας πάει σπίτι του.
Στο καφενείο.
Βόλτα στο πάρκο, έστω.

Από εκεί να φύγει· μην λερωθεί άλλο...

"What have I done?"
αναρωτιέται ο Sir Αλεκ Γκίνες πριν πεθάνει, 
ηθελημένα ή αθέλητα διορθώνοντας το σφάλμα του
στην γέφυρα του ποταμού Kwai. 

Ένας γαμώτο!
Δεν θα βρεθεί ένας να το πει;

Ακόμη ένα Σαββατοκύριακο να περιμένεις τον 'έστω έναν'.
Μα δεν πειράζει...
Αφού δεν έρχεσαι μαζί μου στην πορεία,
θα περιμένω.
Μωρό μου θα περιμένω, 
ξέρω αγάπη τι θα πει...

_{https://www.youtube.com/watch?v=PskoqCtRFD4}

σφίγγουν οι κώλοι

οι καταδικασμένοι στην πυρά
οι εγκλεισμένοι στα κελιά τους
οι πεινασμένοι στην χωματερή
κι οι επιβιώσαντες στην στρούγκα τους

τα οφίκια σε ηγέτες νέους
άσπιλους λευκούς κι αμόλυντους
απ’ την ατέλειωτη στρατιά των φλώρων
και τα παλιά τσογλάνια σπίτι τους

αρκετά συρθήκατε
καιρός να πάμε γι' άλλα
στην συννεφιά του αιώνα μου
είπε ο μεγάλος φίλος τους
κι όλα ισιώνουν
κατά το θέλημά του

κλείνουν οι τρύπες
μια μια
για να περάσουν
οδοστρωτήρες και χωματουργικά
για να προλάβουν

τα υπόγεια ύδατα μας μένουν πάλι

τα έξοχα θέματα
σε χείλια στεγνά κι ανέραστα
όση αλήθεια κι αν κουβαλούν
όση τέχνη και μαεστρία να τα τυλίγει

γίνονται ντοματόσουπα σε κουζίνα γηροκομείου

με άλλα λόγια:
άμα είσαι σκατάς...