Θα σκίσω την Ελλάδα μου στα δύο
απ’ την Ανατολή στη Δύση
σε νύχτα μία.

Απ’ των Κενταύρων τους κολπίσκους
της σταχτιάς πέτρας και της άγριας θάλασσας,
απόγευμα άνοιξης μουντής και κρύας,
μιας πασχαλιάς που όλο με ξεγελάει και δεν έρχεται,
στην αγωνία πάνω καβαλώντας
της άγουρής μου εφηβείας των σαράντα χρόνων,
στα Γιάννενα θα βρεθώ αγόρι μου,
της λίμνης των άδολων κωπηλατών.

Τον περιδέσμιο αυχένα σου για ν’ αγκαλιάσω.

Αναφορές σε άθλιους δημοσιολόγους 
περιοδικά lifestyle και σκάνδαλα επικαιρικά.

Να τους ζυγίζεις και να λες:
μα αν ήταν έτσι τα πράγματα, 
τι διάλο σας θέλουμε ιερείς 
εκεί στον υπέροχο ναό,
κάτω από το περίφημο επίγραμμα 
«ΜΟΥΣΑΙΣ ΧΑΡΙΣΙ ΘΥΕ»

μου λέει ο άλλος
οι ελεύθεροι ερέτες της Βενετιάς
πέθαναν στο Lepanto*

το ξέρω ρε
μοιάζω για χαζός;

τα μπράτσα το μυαλό ο έλεγχος
της δύναμης και της ισχύος
ο σχεδιασμός
είναι το φάντασμά τους
κοντά πέντε αιώνες που
κινεί τον στόλο
των Δον Ζουάν των Αυστριακών

και το ίσκιωμα του Θερβάντες

ελευθερία σκαλωμένη σ' αόρατα σκοινιά
χωρίς αυτά – πάπαλα οι Δον

___________________________
_{*Battle of Lepanto, 7 October 1571, Ναύπακτος}

ζέχνει η academia μούχλα συντήρηση μεσαίωνα
οι πιο προοδευτικοί θα σταύρωναν
τον Κοραή πλάι στην μάνα τους
και θ' αξιολογούνταν περιχαρείς
ποιος τό 'κανε καλύτερα
και ποιος ο εξοχότατος των εξόχων

μα πού στο διάλο βρέθηκαν όλοι αυτοί
πώς αναπαραχθήκανε
στα πιο ελεύθερα νερά της χώρας
στον πιο ελεύθερο καιρό της