σε μένα εφάνη γλάρος 
άλλοι λέγανε άλλα

περίμενα με υπομονή 
μέχρι που να χαθούν σύννεφα και χάσματα 
να ξαστερώσει για καλά 
τότε και συναντήθηκαν 
ιπτάμεναι μηχαναί και πετεινά
χαιρέτησαν αλλήλους 
ύστερα πήρε ο καθείς τον δρόμο του αργά αργά 
αφήνοντας άλλους να λιμνάζουν 
κι άλλους ακλόνητους και πακτωμένους 
να πιστεύουν πως κάποτε θα εκτοξευθούν στο διάστημα

εδώ δεν είχα πια καμιάν αμφιβολία περί την εσπέραν 
πως ήτανε μεγάλη η χάρις που μου εδόθη
μπροστά σε τέτοιο θάμα να είμαι ο χυδαίος υλιστής

ο δρόμος απ' το Χαλέπι εδώ 
είναι ο μισός απ' όσο Θεσσαλονίκη Όσλο

έτσι 
να είμαστε πάντα ματάκια μου έτοιμοι 
να φεύγουμε 
ουκ έστιν τόπος 
για τους αθώους του αίματος των δικαίων

έρχονται εδώ στην ερημιά στον βράχο 
για να χαράξουν το μονόγραμμά τους 
οι βασιλιάδες τους όλοι
ήταν πάντα βλέπεις η αγαπημένη πόλη τους 
εδώ το ασήμι για το νόμισμα 
εδώ κι η βιομηχανία όπλων  

κάποιος μου είπαν δεν κατάλαβε καν ότι ήρθε 
γιατί ήταν τύφλα στο μεθύσι
κανείς τους δεν ήταν Νορβηγός 
Δανοί και Σουηδοί όλοι τους
οι τρεις τελευταίοι του οίκου των Γλύξμπουργκ
κοινή μοίρα ε

παλιοί μου σύντροφοι τώρα που κυβερνάτε 
την δόξα τους ζηλέψατε
να γίνετε σφραγίδα στον γρανίτη
σε ξένη γη κι έρημη χώρα

πριν κρίνω 
πάντα βλέπω ταξική-κοινωνική προέλευση 
στις πιο λεπτές της αποχρώσεις 
ιστορική διαδρομή 
χαρακτήρα και συμπεριφορές 
σχεδόν ποτέ δεν πέφτω έξω 
προβλέπω έτσι και δεν χαλιέμαι τελικά 
ακόμη και αν πρόκειται για γνωστούς φίλους και συνάδελφους 
έλεγε ο συχωρεμένος o πιο καλός μου σύντροφος 
που έσβησε μονάχος σ' ένα αμπέλι 

εγώ ακολουθώ την συμβουλή του 
δουλεύει ο αλγόριθμος εν γένει 
καλή ώρα όπως σήμερα 
που έφυγα σιωπηρά από ένα γραφείο 

χωρίς πολλά πολλά 
με τρεις τέσσερις όλες κι όλες σοβαρές συγκρούσεις
πέρασαν σαράντα χρόνια

μου έχουν μείνει πάντως κάποιες απορίες 
ευτυχώς είναι κι εκείνο το 'άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου'