Επί αντιγράφου υπευθύνου δηλώσεως 
του νόμου 1599/86
και στην πίσω του βέβαια σελίδα
γράφω ανεύθυνο ποίημα πρωινό 
και πάλι συννεφιασμένης μέρας,
του οποίου η σύλληψις εγένετο 
επί της Εγνατίας οδού,
μεταξύ Οργανισμού Υδρεύσεως
και Πολυτεχνικής Σχολής.
Όπου, ως φαίνεται, πολλά συνταρακτικά 
συμβαίνουν, υπάρχουν κι αντικατοπτρίζονται 
και η καρδιά μου δεν μπορεί,
θέλει δεν θέλει
στίχους τα κάνει.

Σαράντα χρόνια, σήμερα.
Δεν πέρασε νύχτα να μην τον δω.
Μέρα χωρίς να τον σκεφτώ.

Εκείνον τον ξανθό άγγελο, με τα γαλάζια μάτια.
Στον κερματοδέκτη πλάι στο παράθυρο του κυλικείου,
να προσπαθεί σπίτι του να τηλεφωνήσει.

Πάνε πιο πέρα, μου λέει, στο θάλαμο,
πάρε και πες τους ότι θα μείνω μέσα, σε παρακαλώ.
Κι όταν γυρίσεις πες μου.

Ούτε ο θάλαμος δούλευε, ούτε γονείς βρήκα.
Γύρισα όμως, κι έμεινα πλάι του ως τα χαράματα.

Όταν όλα τέλειωσαν,
κρύφτηκα σ’ ένα ντουλάπι κι έμεινα μέσα εκεί για πάντα.

Πώς αλλιώς θα δικαιώνονταν,
όσοι νοικοκυραίοι φίλοι μου μέχρι και σήμερα μου λένε:
“με τα μυαλά που κουβαλάς
θα πας σαν το σκυλί στ’ αμπέλι.”

Αυτοί βέβαια άγγελο ζωντανό δεν είδαν.

κοιμήσου αγγελούδι μου 
κι ο σπούργος σε φυλάει

fata morgana στον ορίζοντα 
και στην ακτή ο γύφτος γκάιντατζης
fata morgana πίσω 
και μπροστά στοχαστικός ο ποδηλάτης

άειντε ρε γιαγιά 
παγώσαμε να σε περιμένουμε 
άργησες 
φέρε και την μπουγάτσα όσο είναι ζεστή 
πεινάμε

προχθές ο καραγκιόζ-μπερντές της Μάλτας 
σήμερα η πραγματικότητα του κρύου Νοέμβρη

ε μα δεν βλέπεις όλο αυτό το σύστημα
πιστεύει ότι μπορεί να διαχειριστεί κρίση
χωρίς να αντιλαμβάνεται ούτε το μέγεθός της
ούτε το μέγεθός του
είπαν ότι θα δώσουν χρήματα στους πτωχούς και τέλειωσε
κάποιοι από τον ΟΗΕ καλύτεροι είπαν ότι αν στα στρατόπεδα
στην Τουρκία την Ιορδανία και τον Λίβανο τρώγαν καλύτερα
δεν θα σηκώνονταν να φεύγουν για το Αιγαίο
κι ένας ηγετίσκος συνόψιζε περισπούδαστα
αν τα hotspot πάνε στην Τουρκία είμαστε εντάξει

hotspot να γίνει ο κώλος σας ανάλγητοι μαλάκες

Cours, Marie! Cours!
ίσως και να σωθούμε

there's only one way 
μας λένε όλα τα σήματα κι οι συμβολισμοί
και όλα δείχνουν προς τα 'κει
ας πάμε απ' τη άλλη

δεν σε καταλαβαίνω μαμά
να με μιλάς για πράγματα που δεν τα ξέρω ακόμα
για το σώμα μας και την εξοχή
εννοούσε την φύση ο μικρός 
μα δεν τον βοήθαγε η γλώσσα

για τα χρυσάνθεμα λοιπόν 
είναι όλη μέρα κατακίτρινα 
του μίσους· θέλει υπομονή 
προς το βραδάκι μαλακώνουν 
και φαίνονται πορτοκαλιά

και την πανσέληνο
φεγγάρι εδώ φεγγάρι εκεί
πώς βγαίνουν ρε παιδί μου 
αυτές οι εκπληκτικές φωτογραφίες 
τι μηχανές έχουν 
τι στην ευχή κάνουν 
κι εγώ ούτε μια καλή πανσέληνο να μην μπορώ

τέλος πάντων το πήρα απόφαση 
δεν είμαι για τα επουράνια 
μόνο για τα επίγεια κάνω 
του σοσιαλιστικού ρεαλισμού απολίθωμα 
καμιά καμινάδα τίποτα πευκοβελόνες 
κι ένα βουνό από πίσω το πολύ

τσατίστηκα τώρα· καληνύχτα σας

_{____________
Νοέμβρης '13 - '16}

βγήκαν τα μέτρα παγανιά και τα σταθμά
καινούρια μηχανούλα καταμέτρησης 
επίδρασης επιρροής κτλ 
στο βάθος βλέπε την κυρία excellence
scholarometer
                          μελετητόμετρο 
πήραν τους δρόμους και τα κιορ-σοκάκια 
για να μετρήσουν ποιος την έχει πιο μεγάλη
ο Μαρξ ή ο Φρόιντ ή κανένα νεότερο φυντάνι
αστεράκι των εγκύρων και εγκρίτων ...

τι ανθρώπινη ανάγκη κι αυτή

αν είναι κάπου ο πατερούλης και τους κοιτάζει απ' τα ψηλά
σίγουρα ετοιμάζει μια θεωρία της αξίας 
για  αυτές όλες τις 'ακαδημαϊκές' μας μαλακίες
σίγουρα τον νοιάζει η αξία χρήσης τους και η αξία ανταλλαγής τους
κι ίσως ανακαλύψει εδώ αξία ανταλλαγής χωρίς αξία χρήσης

τουλάχιστον πιτσιρικάδες τις βγάζαμε 
τις μετρούσαμε και συνεχίζαμε το παιχνίδι αγαπημένοι 
άνευ κόστους κι εργασίας...