Τεχνολογία αγαπησιάρικη,
αυτή της κοινωνίας και του έρωτος,
της επαφής και του αγγίγματος
η της διάλυσης του χώρου,
να σπάει το χρόνο θρύψαλα
είναι ό,τι σας πρέπει και αξίζει.

Δεν υπάρχει κενό μεταξύ πομπού και δέκτη
αν τα πόδια σας γερά πατούν στη γη, είτε
σε σκάφος ασφαλές, υπεριπτάμενον ή επιπλέον.
Μάζες αέρος σας συνδέουν προσπελάσιμες,
παρέχοντας αγώγιμο υλικό για τη μετάδοση
του ανεκτιμήτου ή ευτελούς αξίας μυνήματός σας.
Η τροπόσφαιρα, η ιονόσφαιρα, το ύδωρ, ακόμη και η γη η ιδία
αποτελούν επίσης μέσα διάδοσης εξαίρετα.

Μα κι αν, ώ αφελείς ποιηταί, νομίζετε
πως πρόβλημα είναι το ενδιάμεσο διαστρικό κενό,
ρίξτε και καμιά ματιά στον ξεχασμένο θείο Maxwell.
Το σήμα σας, φύσεως ηλεκτρομαγνητικής,
πεδίον όντας δηλαδή
και σκόπιμες, αναγνωρίσιμες μεταβολές αυτού,
ανάγκη μέσου κανενός δεν έχει.
Διαδίδεται στο κενό.

Εύλογες δαπάνες διαβίωσης λέει...

Ποιοι είστε σεις που θέλετε να καθορίσετε την ζωή μου;

Εγώ ζούσα πάντα εδώ, εσείς πότε ήρθατε;
Από πού;
Ποιοι είστε;
 

Και για όποιον δεν κατάλαβε.

Μνημόσυνο κάνω.
Κεράκι ανάβω στα γρασίδια της μάνας που με βύζαξε. 
Ανάσταση νεκρών δεν αναμένω.

Αυτήν την ρουφιάνα κομπανία των φρονίμων,
αίθουσα-αίθουσα το πατρικό μου να μου παίρνει,
δεν θέλω άλλο να την υπηρετώ.

Στήνω κρυφό σχολειό. 
Άλλο δεν έχω τι.