Είστε εδώ
παράθυρο γραφείου
γραφείο 17, κτίριο Δ', 6ος όροφος, πολυτεχνική, απθ, θεσσαλονίκη
κάποιος τον γέλασε
τον έβγαλε καταμεσίς του Θερμαϊκού μεσημεριάτικα
βγάζει τώρα καπνούς απ' το κακό του
ρομαντική στιγμή
όχι δεν πρόκειται καθόλου για ρομαντική στιγμή στην σκιά του πύργου
ο Τάσος σκατοκαθαρίζει την Μελίνα :-)
παράκτιοι αλιείς
γέμισε ο κόλπος μικρά ψαράδικα
παράκτιοι αλιείς με μαύρες σακούλες για σημαίες
πάν στο λιμάνι ν’ ανταμώσουνε μ’ αγρότες
δυο αμέριμνοι περιπατητές
τέσσερα λουλούδια κάκτου οχτώ καράβια και δυο αμέριμνοι περιπατητές στον θόλο του Παλαί ντε σπορ
σιγά μην γίνει δική σας
σιγά μην γίνει δική σας αυτή η θάλασσα αστόχαστοι
εδώ ήταν πάντα δέσε φόρτωσε ξεφόρτωσε και φύγε
τι ευχές να κάνεις;
ο καιρός των ευχών έχει τελειώσει
ήτανε έκτη πρωτοχρονιά σε κατάσταση διαρκούς ...
Κοινωνία θερμαϊκή
......
Μόνοι τους.
Διπλοί οι τετραπλοί,
δίκωποι οι τετράκωποι,
μετά ή άνευ μικρόσωμου
υβριστή πηδαλιούχου.
Χαρά και γλέντια όταν μαζεύονται σπανίως οκτώ συν ένας.
......
http://poetry.ee.auth.gr/dimakis/poem/koinonia-thermaiki
δεν άδειαζε το λιμάνι ποτέ
ήταν πολύ σκληρός ο τόπος για να πεθάνει
λόγια ήτανε μόνον των Βιζιγότθων
που παρέα με τους αρχόντους του
παραμυθιάζανε τους κατακαημένους ντόπιους
για να τους έχουνε στα γόνατα
κι αυτοί να κάνουν τις δουλειές τους
δεν άδειαζε το λιμάνι ποτέ
οι γνωστικοί
κι όσοι γνωστικοί τιμούσαν παλιές ιστορίες
παραμύθια της γιαγιάς
και τον βίο τον λιτό
ρίχναν κλεφτές ματιές στα ριζά του γίγαντα,
ίσα πάνω απ' τ' ακρωτήρι
γλυκός χειμώνας
ήταν γλυκός ο χειμώνας του '15
χαιρόντουσαν οι δυστυχείς των παραλίων
ότι τα έξοδα λίγα ήταν μέχρι στιγμής
Φως
Φως που σκοτώνει
και να κρυφτείς δεν μπορείς.
Φως κι υγρασία...
(όχι δεν είναι καλοκαίρι, χθες το μεσημέρι είναι)
Ελεονώρα
κι εσύ παράλυτη δεν το τολμάς
σε πυρπολούν σε κατακαίνε
σου ρίχνουν μπάλες φλεγόμενες
ακινητείς δειλή εντός υγρού πυρός
ταπεινή πτήσις
Ναι μεν
"...ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί..."
αλλ' η πτήσις ήτο ταπεινή
ταπεινοτάτη
εραστής των θερμαϊκών νερών
Της στασιμότητος των θερμαϊκών νερών,
ως λένε, πλέον εραστής κατάντησα.
μετρώ καράβια
ήρεμος θεωρός εναλλαγών επιφανειακών,
μετρώ καράβια που πηγαινοέρχονται
να γίνουν σαν κι εμάς
μικρά πουλιά πρωί πρωί τιτίβιζαν στο ανοιχτό παράθυρο
τα φέρνουν πάντα τα καημένα τέτοιες μέρες
για να μας δουν και να θαμάξουν
να γίνουν σαν κι εμάς
μη χάσουν
χρώματα χαράς
θα μπογιαντίζω όλα τα δώματα με χρώματα χαράς
θα σπέρνω θάμνους και δεντράκια σε μπαλκόνια και ταράτσες
να σβήνω όπου κι όπως δύναμαι την θλιβερήν ασχήμια σας
κοντσέρτο για έναν πύργο και δυο κόκκινα πλοία
μέρος δ (τελευταίο)
πολύ δεν τράβηξε το βιολί με τον παραλληλισμό και την υποταγή στον άνεμο
άι σιχτήρ λέω εγώ :-)
απόγευμα Παρασκευής συνάντηση
εκείνη η αδιόρατη σταγόνα στην άκρη του ράμφους
είναι η δικαίωση σαράντα και τεσσάρων χρόνων εγκλεισμού
στ' αρμέ μπετόν αυτού του ευαγούς
το χελιδόνι τα Πιέρια και το ρυμουλκό
μη μου κάνεις εμένα ψευτράκο την Πιερίδα Μούσα
κι ότι πετάς επάνω τάχατες από το ρυμουλκό
από προβολική και παραστατική γνωρίζω
και την απόστασή μας να εκτιμώ μπορώ
παραλληλίζονται
... γύρω στο μεσημέρι
βγαίνει πάντα ένα αεράκι ελαφρύ και βόρειο
ξέρουν οι κωπηλάτες του Ομίλου απ' αυτά
τότε όλα μάτια μου παραλληλίζονται
Sparta
Sparta λέει general cargo
τρίχες· σημαία Λιβερίας
σκουριά και σκεβρωμένη λαμαρίνα
και την σαβούρα κουβαλάει όλου του κόσμου
ο σιδερένιος γίγαντας
κι όμως αυτός ο σιδερένιος γίγαντας στο πλάι σου
δεν είναι σήμερα εδώ· χάθηκε
τον έριξαν χθες βράδυ αργά
μαζέψαν τα κομμάτια του ως το πρωί
εσύ όμως ήρθες και σήμερα
κι εγώ
και τα παιδιά
ανήμπορα
συγνώμη πουλί μου σε ξέχασα χθές
κι έψαχνες όλες τις τρύπες
του πλαστικού για δροσερό νεράκι
έτρεχα ο έρμος γι' άλλα ανήμπορα
δεν μ' αρέσεις
ρε δεν μ' αρέσεις
σου λέω δεν μ' αρέσεις ...
κάτι το όνομα άκου Baltic Champion
κάτι η σημαία με τους ιππότες και την ιπποσύνη της
κι εκείνο το σύμβολο στην κίτρινη τσιμινιέρα
δεν τα μαζεύεις λέω 'γω
μπλε πράσινο ιριδίζον
μόνο για κείνο το μπλε πράσινο ιριδίζον σου
αφήνω το παράθυρό μου ανοιχτό
και δυο δάχτυλα νερό στο παλιό σταχτοδοχείο
Νήσος Δήλος
πώς αστραποβολάει έτσι η γέφυρα σ' αυτήν την υγρασία του Μάη
ποια Νήσος Δήλος και μαλακίες ;
πες μας πού τον κρύβεις
γιαβρί μου
θα κλείσει απόψε το κλιματιστικό
κι ο νεροχύτης του στερεύει για ολόκληρο χειμώνα
γιαβρί μου μη στεναχωριέσαι θα φροντίσω
να έχει πάντα δροσερό νερό στο μάρμαρο
Ίκαρος και ύβρις
Christos E. Dimakis
τόπος: γραφείο, Πολυτεχνική ΑΠΘ.
κατεύθυνση: Θερμαϊκός, Όλυμπος
κάμερα: NIKON E8700
στοιχειώδης επεξεργασία στα default του photoshop.
Δια χειρός Αλιθέρση Στη φωτογραφία διακρίνεται ο Μύτικας, η ψηλότερη κορυφή, υψ. 2917, καθώς και οι λίγο χαμηλότερες, όπως θρόνος του Δία η Στεφάνη, ο προφήτης Ηλίας, η Τούμπα.
Christos E. Dimakis Πήγε λοιπόν να κάνει τσαχπινιές ο Ίκαρος στα πόδια του Διός. Μα τι αφελής!!
ή
α' .
Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.
β΄.
Αυτή (και ο μύθος κρύπτει
νουν αληθείας) επτέρωσε
τον Ίκαρον· και αν έπεσεν
ο πτερωθείς κ' επνίγη
θαλασσωμένος·
γ΄.
Αφ' υψηλά όμως έπεσε,
και απέθανεν ελεύθερος. ―
Αν γένης σφάγιον άτιμον
ενός τυράννου, νόμιζε
φρικτόν τον τάφον.
http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=196&author_id=13
παράθυρον γραφείου Ι
εγώ είμαι του ρεαλισμού
μα δεν είμαι καλός φωτογράφος
θέλω να δείχνω ό,τι βλέπω απ΄το παράθυρο
μα πάντα αποτυχαίνω
Αγία Φωτεινή
κι όμως η Αγία Φωτεινή δεν εξαφανίστηκε εξ ολοκλήρου
ένα κομμάτι της σώζεται ακόμη
το είχα πάντα μπροστά μου
ήμουν τυφλός και δεν το έβλεπα :-)
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=962569653785067&set=p.9625696537...
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=624300980945271&set=a.3872630579...
απεργία
όλα να είναι ακίνητα
όλα να απεργούν
ν’ αποτρελαίνονται κοράκια πάνω μας
να πέφτει κόκκινο στη γραμμή του ορίζοντα
σε θάλασσα, σ’ ακρωτήρι, σε βουνό
Ἡ σημαία
Ὅταν ξάφνου σὲ χαϊδεύει
τ᾿ ἀγεράκι τ᾿ ἀλαφρό,
μοιάζεις κύμα, ποὺ σαλεύει
μὲ χιονόλευκον ἀφρό.
(Ἰωάννη Πολέμη, Ἡ σημαία)
των Πιερίων και του θαλασσίου έρματος
όσο απ' το έρμα σου κι αν μας αφήσεις
πάλι κοντούλης θά 'σαι
της επιφανείας
ωραίος, μακρύς αλλά θα σέρνεσαι στα πόδια μας
ελπίδα
η ελπίδα είναι εδώ ανόητε κάτω απ’ τα πόδια σου και μπρος στα μάτια σου είναι μικρούλα νέα ωραία κι ολοζώντανη μα εσύ την αγνοείς ούτε καν θέλεις ακόμα να την δεις ελπίζεις αλλού ακόμα κακομοίρη ή πως εσύ θα την γλυτώσεις (από πού ρε; απ' τον οδοστρωτήρα;) ή πως θα σε λυπηθούν (ποιοι ρε; αυτοί οι ανάλγητοι;)
εμπορευματικές σχέσεις
η δοξα των εμπορευματικών σχέσεων είναι εφήμερη
έχει κάθε σούρουπο τους χιλιάδες υπομνηματιστές της
ακόμη δεν ξοφλήσαμε
μαλακισμένα!
ακόμη δεν ξοφλήσαμε
το '60 σας τουφέκαγαν στον κάμπο
δίφραγκο το ζευγάρι πηγαίνανε τα πόδια σας
Δύσεις
ωραίες είναι οι Δύσεις σας απάνω απ' τον Θερμαϊκό
μόνο που φέρνουν νύχτα
κι εγώ παιδάκι είμαι της Ανατολής και του Χορτιάτη
αυτό θα πει αγάπη
στον χρόνο σου φαίνεται η αλήθεια τους
θ' ανοίξουν οι ουρανοί θα ξεπηδήσουν χρώματα
οι λεπτομέρειες των τιτάνων
οι μικροί ρυμουλκοί τα ελάχιστα της ψαρικής
πρέπει να έχεις υπομονή να περιμένεις
αυτό θα πει αγάπη
αστόχαστοι βέβηλοι κι ανόσιοι
απ’ το πρωί κάθε δέκα λεπτά έριχνα μια κλεφτή ματιά στο παράθυρο δεν μπορεί έλεγα θα συμβεί έτσι πως παίζει ο καιρός σήμερα βρέχει ομίχλη υγρασία νοτιάς δεν μπορεί θα σκιστεί κάποια στιγμή ο ουρανός και θα φανεί το πνεύμα το άγιο να φωτίσει τα νερά και τα καράβια να παραμυθιάσει ανθρώπους γλάρους κάργιες και περιστέρια ότι τάχατες έχει δρόμο για έναν άλλο τρόπο και ότι αυτός ο τόπος δεν είναι αυτό που λένε αλλά αυτό που βλέπω εγώ ο πικραμένος πίσω απ' το τζάμι με τ' αλουμίνιο ήρθε τελικά η στιγμή όταν απελπίστηκα κι έφευγα για το μάθημα στις τρεις με την κιμωλία και τους ωραίους κούρους με τις κόρες ανάκατα μπόρεσα να την πιάσω
μακριά τα χέρια σας απ' το θάμα μου αστόχαστοι βέβηλοι κι ανόσιοι
... υγιής ανταγωνισμός
Πού πα ρε καημένε να τα βάλεις με τον Νορβηγό απ' το Μπέργκεν; Αυτός είναι της Χανσεατικής κι εσύ ένας πειρατάκος απ' το Μεγάλο Αλγέρι.
μια κίνηση του φτερού σου
μπορώ να πάω όπου θέλω, να δω ό,τι θέλω, ν' ακούσω
λένε
σε λεωφόρους ηλεκτρομαγνητικές να τρέξω
όμως
στον χώρο τους και τον χρόνο τους πάντα θά 'μαι
μια κίνηση του φτερού σου δεν μπορώ
μόνο με έρωτα
μόνο με έρωτα κόρακα ίσως γινόσουν γλάρος
πού να τον βρεις καημένε μου ποιος έχει να τον χάσει
ακρωτήρι
και ποιος σου είπε ότι είμαι μόνο εγώ ;
για κοίτα τι σου έρχεται πίσω απ' τ' ακρωτήρι











































































































































































