Καράβια, κιβωτοί, υπερωκεάνια.
Δυτικοί, Ανατολικοί επιδρομείς
ή πρέσβεις της ισχύος
κοινωνία θερμαϊκή δε χτίζουν.
Σωρεύουν δύναμη, γράφουν ιστορίες
μα εμένα η ευτυχία μου είν’ αλλού.

Έναν κόλπο ονειρεύομαι,
γαλήνιο στο παράθυρό μου.
Δεκάδες αγγέλους, εύθυμους
που να χορεύουν στα νερά.

Άφησα τα καράβια για τους άλλους.
Κράτησα τα βαρκάκια των κωπηλατών.
Ένας,
δυο,
τρεις,
τέσσερις,
πέντε ή
το πολύ εννιά.

Μόνοι τους.
Διπλοί ή τετραπλοί,
δίκωποι ή τετράκωποι,
μετά ή άνευ μικρόσωμου
υβριστή πηδαλιούχου.
Χαρά και γλέντια όταν μαζεύονται σπανίως οκτώ συν ένας.

Καμία κινητήρια μηχανή.
Σώμα, μυαλό, ρυθμός
και μηχανές απλές, αρχαίες
- μοχλοβραχίονες και υπομόχλια.
Θεώρημα ώθησης-ορμής,
Νεύτωνας κι Αρχιμήδης.
Ποίηση σκέτη δηλαδή.