Αναρωτιέμαι γιατί ένας θάνατος δημοσιογράφου στο Donbass, που κάνει άλλους να μοιάζουν μ' ευθανασία...

Να σε καίνε ζωντανό μέσ' στ' αυτοκίνητό σου.
Μαζί με τους επιβάτες σε δέκα άλλα αυτοκίνητα.
Σε έναν εθνικό δρόμο, διαφυγής προσφύγων.
Από πυραύλους grad - κατιούσες δηλαδή- ουκρανικές.
Και να ταυτοποιούνται τα κομμάτια σου έναν μήνα μετά στα εργαστήρια.

Είναι αμελητέος.

Αρχίζει αύριο η εξεταστική.
Κρέμασε ένας γνωστός φοιτητής μου στον τοίχο του την πιο κάτω εικόνα.
Του έγραψα σαν σχόλιο από κάτω:
"Είσαι ωραίος. Μακάρι να σε άκουγαν όσοι διαβάζουν, ξεσκίζονται, έρχονται μέχρι το κυλικείο ή την πόρτα της αίθουσας και φεύγουν ...."

Είναι πολλά χρόνια τώρα που δεν μ’ απασχολούν οι καλοί φοιτητές.
Αυτοί έχουν βρει τον δρόμο τους ή, ας πούμε ότι, νομίζουν πως τον βρήκαν.
Έτσι κι αλλιώς προχωρούν και κάπου φτάνουν.
Από καλούς χόρτασα, είχα όσους ήθελα.
Με νοιάζουν αυτοί που χάνονται είτε στον λαβύρινθο του μυαλού τους εί... Περισσότερα...

Τον γνώρισε ο πατέρας μου στην φυλακή, αρχές του '50.
Το '67, όταν έχασε τη δουλειά του, ο Δημήτρης Σκουλίδης τον πήρε κοντά του στα υφαντουργεία του σαν εφαρμοστή, όπως έκανε και με τόσους άλλους κυνηγημένους.
Τον γνώρισ... Περισσότερα...

Η λείανσις των γωνιών και των τραχειών επιφανειών 
ενέχει σοβαρούς κινδύνους.
Στις κατηφόρες δεν μπορείς να σταματήσεις,
στις ανηφόρες δεν μπορείς να κρατηθείς.

----------------------------------
Διαβάζοντας απίθανους συναδέλφους μετά τις πρυτανικές εκλογές.