Σκεφτόμουν πως το Παγγαίο, αν στον λόφο του Καστά ήταν θαμμένος ο Ηφαιστίωνας, θα μπορούσε να γίνει διεθνής τόπος προσκυνήματος των ομοφυλοφίλων. 
Δεν μ' άρεσε η ιδέα, καθώς οι εμπειρίες μου από την περιοχή έχουν να κάνουν με πιο ηρωικά πράματα.
Αν εξαιρέσεις το όνομα των Ηδώνων κι εκείνη την ιστορία με την Φυλλίδα και τον Δημοφώντα, δεν βρίσκω τίποτε άλλο ερωτικό στον τόπο.
Τώρα που αυτή η ευγενής και σεμνή κυρία συνάδελφος από το ΕΚΠΑ συνδέει το μνημείο με την μάχη των Φιλίππων, θαρρείς και 'κάθεται' πιο καλά το πράγμα.
Ένας τύμβος για τον οριστικό θάνατο της... Περισσότερα...

Στην άκρη και ο Ηφαιστίωνας.
Τώρα μας έρχονται με ένα άλμα 300 χρόνων οι άνδρες του Οκταβιανού και του Μάρκου Αντωνίου.
Κανείς, γαμώτο, από τους υποψήφιους ένοικους του τάφου δεν είναι "δικός μου", να χαρώ λιγάκι.
Με τον Βρούτο ήμουν στη μάχη των Φιλίππων ....

Γιατί οι δυο προηγούμενες αναρτήσεις;

Εν αναμονή του Ηφαιστίωνος από τα μακρινά Εκβάτανα στην κοντινή Αμφίπολη.
Πάντα η τέχνη ήταν παρασάγγες μπρος από την επιστήμη και την έρευνα.
Κάτι θα είχε ψυλλιαστεί ο Λαχάς! ...

:-) 

Τα λόγια μου της νύχτας μετανάστες
σε δρομολόγια χωρίς επιστροφή
άσ’ τις πλατείες να βογκούν σου λέω άστες
ίσως με βρεις μες στην επόμενη στροφή
Στενεύουν τα περάσματα
οι φίλοι μου φαντάσματα
κι η πόλη μοιάζει γενικώς
τάφος οικογενειακός
Ένας Στρυμόνας και βουλιάζω στα νερά
όπως ψαράς μέσα στη λάσπη της Κερκίνης
οιωνοσκόπος με σημάδια φανερά
χάθηκα πάλι μες στο πρόσωπο εκείνης
Στενεύουν τα περάσματα
οι φίλοι μου φαντάσματα
κι η πόλη μοιάζει γενικώς
τάφος οικογενειακός
Ματώνει στα Κυβέλεια η οθόνη
κ... Περισσότερα...