Είστε εδώ
"πυλαία"
πυλαία
δημώδες...
το βάθος τ' άσωτου ουρανού
είναι κίτρινο
το λέει ο Μάης κι η Άνοιξη
το λέει η βροχή κι ο αγέρας
το λένε τ' αηδονάκια
επταπύργιο
Ως μπήκεν ο Ρετόκριτος στη φυλακή κι αρχίζει
να τση μιλεί και σπλαχνικά να την αναντρανίζει.
Λέγει τση: "Το με `ρώτηξες θα σου το πω και γροίκα
πού το `βρηκα το χάρισμα στη φυλακή σ’ αφήκα.
μικρές δάφνες
τρία χρόνια μαζεύω φυντάνια κάτω απ' τις δάφνες απέναντι και προσπαθώ να τα μεγαλώσω σε γλάστρα στο μπαλκόνι δεν θέλουν ξεραίνονται σε έναν μήνα αυτή την άνοιξη τα κατάφερα
επί της ισχύος
μία τεχνολογία της αθωότητας ονειρευόμουν πάντα
κι όλο ξυπνούσα πρωί πρωτομαγιάς
πικροδάφνη
η πικροδάφνη ανθίζει τελευταία
την πρόλαβαν η αμυγδαλιά κι η δάφνη
η ώρα είναι ώρα
και όλες της υποτάσσονται για να ωριμάσουν
ακόμη κι αν μπερδεύονται και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
ποιας είναι το κλαδί και ποιας το φύλλο
γιασεμί
τα σπίτια μένουν οι άνθρωποι φεύγουν
λίγα τα πράγματα που αφήνουν πίσω τους
ίσως ένα έπιπλο κάνα δυο γλάστρες
ένα φυτό που δύσκολα μετακινείται
χαρίζεται στους γείτονες που αγαπούν
το γιασεμί της Επιστήμης και της Μαργαρίτας
ανθισμένο
Antirrhinum majus
γλύτωσες εν τέλει την παγωνιά
και όχι μόνο
θέριεψες πάνω απ' το κάγκελο
και θα σε σπάσει ο αέρας
θες κλάδεμα
78 μοίρες δυτικά
ενώνω το μπαλκόνι μου με την κορφή του Χορτιάτη, σκέφτομαι να πάρω αυτήν την γραμμή, και πάνω της να κάνω τον γύρο του κόσμου
78 μοίρες δυτικά
πετάω πάνω από Πρέσπες κι Οχρίδα, Πόγραδετς κι Ελμπασάν, Ρώμη κι Αιάκειο στην Κορσική, Μπαρτσελόνα και Πόρτο, Αζόρες κι Αρούμπα, Μαρακαΐμπο και Νησιά Γκαλαπάγκος, Νήσος του Πάσχα, Ουέλιγκτον στη Νέα Ζηλανδία και Καμπέρα στην Αυστραλία· τέλος, ξαναβγαίνω στην Βομβάη
δεν είναι κι άσχημα για ένα απόγευμα με ζεστό νοτιά του Νοέμβρη
σέρνομαι αναρριχώμαι κι επιτίθεμαι
σέρνομαι αναρριχώμαι κι επιτίθεμαι
ανθίζω όταν τα πάντα φθίνουν
φθινόπωρο
πυλαία 5
αγράμπελη
θάλλει η αγράμπελη
στην αειθαλή Καμτσίδα
τον θαλερό αυτόν Οχτώβρη
αρκεί να φεύγουν οι άνθρωποι
να χάνονται
οδός Γάτσου, Πυλαία
η θάλασσα της Καμτσίδας
ως κι η Καμτσίδα έχει θάλασσα ρε σεις εδώ
εξήντα πέντε χρόνους συναπτούς
ποιος είναι ο καριόλης που την κρύβει
102 μοίρες ανατολικά
ενώνω το μπαλκόνι μου με την κορφή του Χορτιάτη, σκέφτομαι να πάρω αυτήν την γραμμή, και πάνω της να κάνω τον γύρο του κόσμου
πετάω πάνω από την Ίμβρο, τον Ελλήσποντο, την Τροία, το Κομπάνι, το Κιρκούκ και την Βομβάη, βγαίνω στον Ινδικό και πάω για Αυστραλία
δεν είναι κι άσχημα για ένα πρωί με ζεστό νοτιά του Νοέμβρη :-)
προς Εμμαούς, Βεροίας* ΙI
ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶ καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα
______________________________________
28 Καὶ ἤγγισαν εἰς τὴν κώμην οὗ ἐπορεύοντο, καὶ αὐτὸς προσεποιεῖτο πορρωτέρω πορεύεσθαι·
29 καὶ παρεβιάσαντο αὐτὸν λέγοντες· μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶ καὶ κέκλικεν ἡ ἡμέρα. καὶ εἰσῆλθε τοῦ μεῖναι σὺν αὐτοῖς.
30 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ᾿ αὐτῶν λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς.
31 αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ᾿ αὐτῶν.
Κατά Λουκάν (κεφ 24)
_____________________________
* Η Βέροια είναι στους πρόποδες του Βερμίου, μετά την θάλασσα, πίσω από την ξύλινη κολόνα, φυσικά δεν φαίνεται (πώς να την δείτε;). Εμένα η ιστορία με του Εμμαούς μ' αρέσει, το ότι η Βέροια είναι απέναντι απλά συνέβη :-)
ανάποδη σημαία
αρχίζω να υποψιάζομαι ότι το κάνουν επίτηδες
κάθε εθνική επέτειο μετρώ τις ανάποδες
έφτασα φέτος πάνω απ' το εξήντα
στη διαδρομή σπίτι-πανεπιστήμιο
είναι κοινωνικόν φαινόμενον πλέον
ή θα το πατάξωμεν ή θα το καλύψωμεν
επιστροφή εις την συμμετρίαν του σταυρού
ή πρόστιμον
Οι περιπατητές της αειφόρου αγνοίας
Christos E. Dimakis Το πάρκο έγινε και τα αρχαία τσιμεντώθηκαν.
Δέσποινα Ιωαννίδου Ψέματα
Christos E. Dimakis Ισως. Νομίζω πάντως -αν δεν το μπερδεύω με τα όνειρά μου- πως προχθές το βράδυ τα είδα από το μπαλκόνι να σηκώνονται πέτρα-πέτρα, μάρμαρο-μάρμαρο και να πηγαίνουν παραδίπλα στην χωράφα με το στάρι. Χάθηκαν σιγά σιγά στα στάχια. Ένα τελευταίο κοτρώνι με χαιρέτησε "Καλή αντάμωση τον επόμενο αιώνα!" :-)










































