μεθυστική διπλωματική εργασία τριών μερακλήδων φοιτητών στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, ΑΠΘ

ρε ας κατευθύνουμε την έρευνα στην χώρα εκεί που μπορούμε και τα καταφέρνουμε καλά στο κάτω κάτω της γραφής κι αν αποτύχουμε στην πώληση του τελικού προϊόντος θά 'χουμε τσίπουρα για να πίνουμε  :-)

http://www.guardian.co.uk/…/research-excellence-framework-v…

 http://www.chron.com/news/slideshow/Chile-Student-Protest-48144/photo-3379894.php

Students march with giant pencils during a protest to demand Chilean President Sebastian Pinera's government to improve public education quality in Santiago, on August 28, 2012. AFP PHOTO/Claudio SANTANA

Απεργώ και σήμερα...

Σύλλογος Διδακτικού Προσωπικού Φιλοσοφικής Σχολής ΕΚΠΑ

«ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ»
μια ιστορία επιστημονικής (;) φαντασίας

– Καλημέρα, παιδιά! Συγγνώμη για την καθυστέρηση. Έρχομαι από τη νυχτερινή μου βάρδια στην κεντρική πύλη, 3.00 – 8.00 π.μ. Ξέρετε, δεν έχουμε πια φύλακες, «δε χρειάζονται» μας είπαν, και κάνουμε εμείς τις βάρδιες φύλαξης εναλλάξ. Μισό λεπτό να σας ανοίξω το κτήριο, για να μπείτε. Πηγαίνετε στη 204 και σε μισό λεπτό έρχομαι να ξεκινήσουμε το μάθημα, αφού πρώτα ανάψω τα φώτα και τη θέρμανση του κτηρίου και ξεκλειδώσω τις αίθουσες και τα αμφιθέατρα. Στο διάλειμμα του μαθήματος θα πεταχτώ για λίγο στη Γραμματεία, όπου μαζί με άλλους συναδέλφους θα βοηθήσουμε τη Γραμματέα μας να βγάλει τους βαθμούς, τα πιστοποιητικά, τις ανακοινώσεις και τις βεβαιώσεις ορκωμοσίας. Ξέρετε, δεν έχουμε πια άλλους εργαζόμενους στη Γραμματεία, «δε χρειάζονται» μας είπαν, γι’ αυτό βοηθούμε εναλλάξ όλοι στα διαλείμματα των μαθημάτων μας, για να βγαίνει η δουλειά.
Να μην το ξεχάσω, μετά το μάθημά μας να ανεβούμε όλοι μαζί στο Σπουδαστήριο, να το ανοίξω, για να σας δείξω πού είναι τα βιβλία για τις εργασίες του μαθήματος. Στη συνέχεια θα είμαι στο γκισέ, για να μπορέσετε να δανειστείτε τα βιβλία που χρειάζεστε. Ξέρετε, δεν έχουμε πια βιβλιοθηκονόμους, «δε χρειάζονται» μας είπαν. Λυπάμαι μόνο που δε θα μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Έχουν χαλάσει και δεν υπάρχει κάποιος να τους επισκευάσει. Υπήρχε τέτοιο ειδικευμένο προσωπικό στο Πανεπιστήμιο, αλλά, ξέρετε, μας είπαν ότι «δε χρειάζονται» και τους έδιωξαν. Μεταξύ μας, και να δούλευαν οι υπολογιστές, πάλι δε θα μπορούσατε να κάνετε τη δουλειά σας, γιατί δεν έχουν ακόμη ανανεωθεί από το Υπουργείο οι συνδρομές μας στις διεθνείς ηλεκτρονικές βιβλιογραφικές βάσεις.
Επίσης, σας παρακαλώ πολύ να μη χρησιμοποιήσετε τις τουαλέτες, γιατί δε λειτουργούν τα καζανάκια. Θα τα φτιάξουμε με το συνάδελφο Γλωσσολόγο κάποια στιγμή. Αρχίσαμε να βλέπουμε στο youtube βιντεάκια από τη σειρά «Φτιάξτο μόνος σου» και, μόλις είμαστε έτοιμοι, θα τα επισκευάσουμε. Βέβαια, κάποτε είχαμε στο Πανεπιστήμιο ειδικευμένους τεχνικούς γι' αυτές τις δουλειές, αλλά, ξέρετε, τους έδιωξαν, γιατί «δε χρειάζονται».
Ας πάμε τώρα για τα Λατινικά μας. Ελπίζω ο βιντεοπροβολέας να είναι ακόμη μέσα στο αμφιθέατρο και να μην έχει κλαπεί – θυμάστε, το κτήριο πια δε φυλάσσεται, γιατί τους φύλακες τους έδιωξαν, επειδή «δε χρειάζονται». Επίσης, ελπίζω ο βιντεοπροβολέας να δουλεύει. Στο τελευταίο μας μάθημα έκανε κάτι περίεργους θορύβους, αλλά δεν υπάρχει πια κάποιος να τον επισκευάσει. Ξέρετε γιατί, έτσι δεν είναι; Ναι, σωστά μαντέψατε, τους έδιωξαν τους τεχνικούς, γιατί «δε χρειάζονται».
Με την ευκαιρία αυτή να σας ενημερώσω ότι οι αιτήσεις σας για τα προγράμματα Erasmus θα καθυστερήσουν κι άλλο. Έχουμε στείλει κάποια μέλη Δ.Ε.Π. κάτω στα Κεντρικά, για να τις διεκπεραιώσουν, αλλά χρειάζονται κάποιες μέρες για να μάθουν τη δουλειά. Βέβαια, το Πανεπιστήμιο είχε παλιά ειδικευμένο προσωπικό στις κεντρικές του υπηρεσίες και δούλευε θαυμάσια, αλλά τους έδιωξαν, γιατί «δε χρειάζονται».
Τέλος, σας υπενθυμίζω ότι από την ερχόμενη εβδομάδα θα ξεκινήσουμε εντατικά την εξάσκησή σας στην αλληλοδιδακτική μέθοδο. Οι πιο προχωρημένοι από εσάς θα αρχίσουν να διδάσκουν τους υπόλοιπους. Χθες βράδυ το Υπουργείο ανακοίνωσε την ένταξη σε καθεστώς διαθεσιμότητας και των μελών Δ.Ε.Π., γιατί «δε χρειάζονται»…
ΑΜ

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152995881183541&set=a.10152994...

Τι σου φταίν' κυρά μου οι αιώνιοι;
Τι σου φταίνε μανταμίτσα τα παιδιά;
-----------------------------
Όσο περνάν τα χρόνια και βλέπω αυτό το αβυσσαλέο μίσος απέναντι στα ζωντανά και ζωηρά παιδιά να γιγαντώνεται, τόσο πείθομαι ότι η πλειοψηφία των συναδέλφων μου δεν είχε παιδική ηλικία.
Δεν αγαπηθήκαν από μάνα και πατέρα.
Δεν είχαν.
Φύλακες, δεσμοφύλακες κι επιλοχίες είχαν για γονείς.
Να τολμήσω να το πω: το βλέπω να το βγάζουν στα παιδιά τους, στους φοιτητές τους δεν θα το βγάλουν;

Και για να γενικεύσω την πικρία μου.

Είδα κάπου γραμμένο σήμερα το:
"Όνειδος και στίγμα για την ιδιότητα του πανεπιστημιακού."

Αφορούσε γνωστή σταρ του οιονεί μεταρρυθμιστικού τομέα.

Ή τους πανεπιστημιακούς δεν ξέρει ο φίλος, ή την 'ιδιότητά' τους...

Δεν διακρίνεται το στίγμα μέσα στο πλήθος των στιγματισμένων, ούτε η ντροπή σε θάλασσα ευτελισμού.

Η αθλιότητα των πανελλαδικών, πανελληνίων ή όπως διάλο την λένε αυτήν την εποχή, δεν έχει τέλος.
Μια κοινωνία ολόκληρη περιστρέφεται γύρω από αυτόν τον μηχανικό, ταξικό επιλογέα και αλέθει συνειδήσεις, ψυχές, προσωπικότητες νέων ανθρώπων και ενήλικων επαγγελματιών.
Σαράντα πέντε τόσα χρόνια.
Χειρότερη κατάρα δεν μπορούσε να αφήσει η επάρατος...

Κάθομαι σ' αυτήν την ηλικία, με όση εμπειρία μου συσσώρευσε η τριανταπεντάχρονη διδασκαλία (υψηλής - για να το περηφανευτώ και για να τονίσω την οπτική μου γωνία) τεχνολογίας που στηρίζεται στα μαθηματικά και την φυσική και λύνω μία-μία τις ασκήσεις των μαθηματικών.
Αναρωτιέμαι τι εκπαιδευτικό και αξιολογικό βάρος έχουν αυτές οι ατελείωτες πράξεις, μετασχηματισμοί και αντικαταστάσεις επί μιας πεπερασμένης διδακτέας ύλης, διάτρητης από 'εκτός ύλης' τμήματα, που αφορά μια, διαισθητική κατά κύριο λόγο, εισαγωγή στους μιγαδικούς, το όριο, την παράγωγο και το ολοκλήρωμα.
170 σελίδες, μικρού μεγέθους (16x23), αραιογραμμένες, εστιασμένες στους ορισμούς και όχι στην απόδειξη, αποτελούν το αντικείμενο της εξέτασης.
Οποιαδήποτε λογική προσέγγιση αυτών των τεσσάρων αντικειμένων δεν θα έδινε περισσότερα από εκατό σοβαρά θέματα για να αξιολογήσεις το αν ο μαθητής τα έχει κατανοήσει και μπορεί να τα χειριστεί.
Από εκεί και πέρα, εκείνο που μένει είναι να αξιολογήσουμε το αν μπορεί να λύνει σταυρόλεξα.
Και αυτό κάνουν οι επιτροπές, αυτό εξετάζουν.
Αυτό διδάσκουν τα φροντιστήρια κι αυτό διδάσκουν τα ‘καλά, πρότυπα, άριστα’ σχολεία.

Αποτέλεσμα:
Ρωτώ κάθε χρόνο τους καλύτερους φοιτητές – κατά τεκμήριο – της χώρας, που σωρεύονται στο Τμήμα μου (Ηλεκτρολόγων και Μηχανικών Υπολογιστών), μετά από 3-4 εξάμηνα σπουδών, πότε ευθέως και πότε εμμέσως, αν γνωρίζουν το αίτημα του Ευκλείδη ή το θεώρημα των τριών καθέτων.
Παίρνω ως απάντηση βλέμματα στην άνω αριστερά γωνία της αιθούσης.

Δεν έχω καμιά ελπίδα για μια παιδεία δημοκρατική, λαϊκή που θα απαντάει στις ανάγκες και τις ελπίδες των χαμηλών λαϊκών στρωμάτων.
Η Ανώτατη είναι ένας μηχανισμός αναπαραγωγής της υπάρχουσας τάξης και αυτό θα είναι όσο είμαστε όπως είμαστε.
Μπορώ όμως να αιτηθώ τούτο:
Δεν θα βρεθεί ένας αστός υπουργός παιδείας να βάλει τέλος με μπαλτά σ’ αυτήν την ατέρμονα μαλακία;
Στο τέλος-τέλος, μπορεί με χίλιους τρόπους να απαντηθεί αξιοπρεπώς το ερώτημα: “μπορεί αυτός ο νέος να ανταποκριθεί σ’ αυτό το επιστημονικό αντικείμενο ή όχι;”
Οι κοινωνίες και οι παιδαγωγοί έχουν βρει πολύ πιο ανθρώπινες και αντικειμενικές αξιολογήσεις.

Το στιχηρό της προηγούμενης ανάρτησης το έγραψα το 1998, την εποχή που έδιναν εξετάσεις τα δικά μου παιδιά.
Τίποτε δεν άλλαξε από τότε.

http://poetry.ee.auth.gr/dimakis/poem/kala-ta-kataferame-ki-efetos

Η λείανσις των γωνιών και των τραχειών επιφανειών 
ενέχει σοβαρούς κινδύνους.
Στις κατηφόρες δεν μπορείς να σταματήσεις,
στις ανηφόρες δεν μπορείς να κρατηθείς.

----------------------------------
Διαβάζοντας απίθανους συναδέλφους μετά τις πρυτανικές εκλογές.

Σήμερα το πρωί το «θυμωμένο μωρό» στο Vigeland Sculpture Park του Όσλο βρέθηκε κατακόκκινο.
Πάντα μου θύμιζε μερικούς συνάδελφους εδώ στον Διάλογο.
Τώρα ακόμη περισσότερο!

Για το γεγονός του βανδαλισμού:
Μπορεί να συμβεί παντού.
Ακόμη και στις καλύτερες οικογένειες.

http://www.aftenposten.no/…/Sinnataggen-er-blitt-rod-682758…

http://translate.google.gr/translate…

_______________________________________

Γιατί, οι προηγούμενες κοινωνίες ήταν της άγνοιας;
Και τέλος πάντων τι στο διάλο είναι αυτή η digital εποχή; Kολυμπάμε σε μια θάλασσα από 0 και 1· ε και; Κι αυτήν με σκατά την γεμίζετε όπως τις άλλες.

Άμα βλέπω κείμενα να ξεκινούν έτσι, λέω: 
"Ωχ! Πάλι λαχανάκια Βρυξελλών θα φάμε..."

Ας ξοδέψουμε λοιπόν, γι' ακόμη μια φορά, μερικές πολύτιμες ώρες από την ζωή μας να δούμε την νέα πραμάτεια των νέων αναμορφωτών.

_________________________________________

 http://dialogos.minedu.gov.gr/wp-content/uploads/2016/04/PORISMATA_DIALO...

Έγραψα δυο σημειώματα-απαντήσεις κάτω από ανάρτηση φίλου που την επισυνάπτω πιο κάτω. Τα μεταφέρω εδώ για να μένουν, κυρίως για τους φοιτητές μου, όσους δεν τα ακούν στην αίθουσα ... Α. Κύριε Ψαράκη, είναι ορθή η παρατήρησή σας. Συμβαίνει ακόμη και στους 'αρίστους'. Ο προφορικός και, κυρίως, ο γραπτός λόγος των φοιτητών παρουσιάζει έντονα το φαινόμενο που περιγράφετε. Στο Τμήμα μου, παρατηρήσεις αυτού του τύπου άρχισα να κάνω από τις αρχές του 2000. Θεωρώ, σε πρώτο επίπεδο, ότι είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στα Πανεπιστήμια, απλά διαχειριζόμαστε μια άσχημη κατάσταση, αδιαφορούμε εν πολλοίς γι αυτήν και φυσικά βάζουμε το χεράκι μας για να την χειροτερεύσουμε. Αναφερθήκατε στο παράδειγμα της Γεωμετρίας και νομίζω ότι ίσως αγγίξατε μια κομβική αιτία. Η διδασκαλία των Μαθηματικών και, κυρίως, ο παραγκωνισμός της Γεωμετρίας ευθύνονται κατά μεγάλο μέρος για την απομάκρυνση των παιδιών από την ανάγκη απόδειξης, επιβεβαίωσης και αναζήτησης αιτιωδών σχέσεων. Η συζήτηση μπορεί να πάει ακόμη πιο πέρα από τις προφανείς αιτίες, αλλά ας μείνουμε σ' αυτές :) Β. Να το χειροτερέψω; =D Είναι μή αναστρέψιμο με 'συμβατικά' μέσα. Να σκεφτείτε ένα μόνο: οι άνθρωποι που δεν διδάχτηκαν Γεωμετρία, έχουν ήδη αναπαραχθεί, δηλ. έχουν διδάξει ... Γεωμετρία. Θεωρώ επίσης δεδομένο στην διδασκαλία μου (σε μελλοντικούς μηχανικούς) ότι ο κόσμος γι αυτούς είναι επίπεδος, κάθε αναφορά σε τρίτη διάσταση (Στερεομετρία) δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, που φυσικά αντιμετωπίζονται από την αρχή. Και δυσκολεύομαι συχνά να τους πείσω για την κλασική αντιμετώπιση της τέταρτης διάστασης. Συνήθως αδιαφορούν για την χρονική σειρά των πραγμάτων. Κάπως έτσι, το αποτέλεσμα γίνεται αιτία και η αιτία αποτέλεσμα. Εδώ βέβαια πήγαμε στην Φυσική, άλλη δραματική υπόθεση... Για να μη θεωρηθώ καταστροφολόγος - και δεν είμαι· μπορώ να προτείνω και εφαρμόζω λύσεις στην καθημερινότητά μου - σταματώ εδώ. Psarakis Kostas6 June 2015 at 03:41 ·  τησης στο διαδίκτυο .
Σαν να μην έχουν την ικανότητα να κατανοήσουν τη θέση του άλλου , αλλά κυριολεκτικά αντιδρούν σε λέξεις και συνδιασμούς λέξεων τελείως μηχανιστικά.
Το πιό τρομακτικό ακόμα και απο το ρυθμό εξάπλωσης αυτής της στάσης ειναι η ψευδαίσθηση που έχουν οτι η κατανάλωση και η αναπαραγωγή ξένων σκέψεων ειναι σκέψη.
ειρήσθω εν παρόδω ότι συνάντησα σήμερα αυτήν την κατάσταση δυό φορές.
Σε μιά συζήτηση που προσπάθησα να κάνω επί ματαίω στο προφίλ ενός φίλου , και σε ένα μαθητή που εξέταζα στη Γεωμετρία , όπου έκανε ακριβώς αυτό που έκαναν και οι άλλοι "συνομιλητές" . Πιανότανε από λέξεις και μούλεγε οτι άσχετο γνώριζε χωρις να θέλει να καταννοήσει τι του ελεγα....

"Ικανοποίηση στο Μαξίμου από τη συνεδρίαση της Συγκλήτου στο ΕΚΠΑ"

Αυτό το πράμα είναι είδηση.
21ος αιών.

Όχι, δεν τον αντέχω τόσον ... ορθολογισμό.
Αποχωρώ από την εκδήλωση του ΕΣΔΕΠ στο αμφιθέατρο του Μακεδονίας.
Και επιδεικτικά.
Στην μέση της ομιλίας του συνάδελφου από το ΠΑΣΟΚ, αφού άντεξα τον νεοδημοκράτη.
Θέλει πολύ γενναιότητα ή αναλγησία να λες αυτά που λέγονται, 
αλλά άλλη τόση να τα ακούς.
Δεν την διαθέτω.
Μου φτάνουν τα του Διαλόγου αντίστοιχα.

Αρχίζει αύριο η εξεταστική.
Κρέμασε ένας γνωστός φοιτητής μου στον τοίχο του την πιο κάτω εικόνα.
Του έγραψα σαν σχόλιο από κάτω:
"Είσαι ωραίος. Μακάρι να σε άκουγαν όσοι διαβάζουν, ξεσκίζονται, έρχονται μέχρι το κυλικείο ή την πόρτα της αίθουσας και φεύγουν ...."

Είναι πολλά χρόνια τώρα που δεν μ’ απασχολούν οι καλοί φοιτητές.
Αυτοί έχουν βρει τον δρόμο τους ή, ας πούμε ότι, νομίζουν πως τον βρήκαν.
Έτσι κι αλλιώς προχωρούν και κάπου φτάνουν.
Από καλούς χόρτασα, είχα όσους ήθελα.
Με νοιάζουν αυτοί που χάνονται είτε στον λαβύρινθο του μυαλού τους είτε στον λαβύρινθο των άθλιων προγραμμάτων σπουδών.
Διαβάζουν με τους μήνες, διαβάζουν λάθος, μένουν πάντα μαθητές του φροντιστήριου και της αποστήθισης, ποτέ δεν είναι έτοιμοι, αγχώνονται, φοβούνται.
Δεν αναφέρομαι σ' αυτούς που έχουν προβλήματα οικονομικά, οικογενειακά κλπ.
Τότε πολλαπλασιάζονται οι δυσκολίες.
Αναφέρομαι μόνο σε ψυχολογικά και μαθησιακά προβλήματα.
Και αθροίζονται τα χρόνια, αθροίζονται κι αυτοί στο σύνολο των ιδανικών κι ‘ανάξιων’ αιωνίων.
Αυτούς έχω στο μυαλό μου, καθώς κοιτάζω καταστάσεις με τρακόσιους φοιτητές, απ’ τους οποίους στην αίθουσα είναι 50-70.
Κοιτάζω στο διάδρομο για κανέναν διστακτικό, μιλώ μ’ αυτούς που φεύγουν μόλις δουν τα θέματα …
Καμιά φορά πάω και στο κυλικείο, μπας και τσιμπήσω κανέναν γνωστό απελπισμένο.

Ίσως πια η μόνη ικανοποίηση που μου δίνει το δασκαλίκι, είναι να βοηθήσω κανέναν τέτοιον …

Όσο για τον Λοβέρδο, αυτός θα φύγει.
Εμείς θα μείνουμε.
Να τρώμε τις σάρκες μας, στην λίμνη μας, όπου ωραίοι νέοι λιμνάζουν,

Χρήστος Ε. Δημάκης 

Kostas Karagounis

From: Christos E. Dimakis [mailto:dimakis@v]
Sent: Sunday, May 27, 2012 11:45 AM
To: X
Subject: προσωπικόν / εκτός λίστας

Η βιασύνη φίλε X, η βιασύνη και το πάθος …

:>)
Με αυτά και αυτά όμως, αρχίζεις και μου αρέσεις, σε συμπαθώ όλο και περισσότερο!
Έχεις μια καταπληκτική ικανότητα που ελλείπει από πολλούς.
Επιμένεις όσο λίγοι …
Το ότι είσαι λίγο κακούλης και αυτό σε οδηγεί πολύ συχνά σε τέτοιες ανόητες περιπέτειες, είναι μάλλον κάτι που δεν θεραπεύεται στην ηλικία σου, σίγουρα όμως μπορεί κάποιος να συγκρατηθεί λίγο παραπάνω …
Από την άλλη, αρκετοί ασχολούμενοι με την φιλοσοφία και το σκάκι το έχουν αυτό το σαράκι, επαγγελματική ασθένεια μάλλον είναι, ίσως και να επηρεάζει ελάχιστα την ανέλιξή τους.
Να είσαι καλά και να φυλάγεσαι.
Χρήστος Ε. Δημάκης

Υγ. Να μην ξεχάσω:
Δεν είμαι ούτε Γερμανομαθής, ούτε Γερμανοτραφής, πολύ περισσότερο Γερμανομεταφραστής, πώς σου δημιουργήθηκε αυτή η εμμονή;
Και γιατί την χρησιμοποιείς;
Και για να μη σου μένει καμιά απορία: η μεταρρύθμιση στην ευρωπαϊκή Ανώτατη εκπαίδευση με ενδιαφέρει οπότε η Γερμανία είναι η πιο καλή περίπτωση για μελέτη, και λίγο η ανίατη κληρονομική ασθένεια που έχω με τον θείο Μαρξ.

..Έχω μιαν ολίγο διαφορετική αίσθηση του πράγματος. Με έναν απόλυτο ορισμό της εργατικής τάξης. Αυτόν του βιομηχανικού εργάτη. Αγαπητή Ν. Κ., είμαι μέλος της academia και γνήσιο παιδί της εργατικής τάξης. Παρακαλώ, όταν βρείς κανένα ξαδελφάκι μου, να μου το συστήσεις για να κάνω παρέα. Οι εγγύτεροι συνάδελφοι που γνώρισα στα 42 χρόνια μου στο πανεπιστήμιο, ήταν γιοι μπακάληδων. Αλλ' ο μπακάλης στην γειτονιά μου και στα χρόνια μου ήτο άρχων. Ίσως του χρωστούσα και την ζωή μου, για μερικά κομμάτια κρίσιμο τυρί το καλοκαίρι του '55 ...

:-)

Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει ένας δάσκαλος αυτήν την εποχή...
Ξέρω, ξέρω. Να βρεί δικαιολογίες για το 'ανθρώπινο λάθος' του αντιπρύτανη.
Ευτελισμοί.
Κώστα, καλώς έπραξες.

"Χθες, στο τελευταίο 10λεπτο του μαθήματος, μίλησα στους 20χρονους φοιτητές μας για τον φασισμό. Τους έδειξα τη φώτο με τον συνεργάτη των ναζί Βιζουκίδη, και το βίντεο με το φασιστικό ξέσπασμα του Τζιφόπουλου που μέχρι χθες ήταν στο ύπατο αξίωμα του ΑΠΘ. Τους είπα για τον φασισμό γύρω μας, που ψάχνει χαραμάδες δικές μας για να φυτρώσει μέσα μας. Πως το πιο συχνά το κάνει με ύπουλο τρόπο. Πως χρειάζονται αυξημένα ανακλαστικά και οξυμένη κρίση για να αντιλαμβανόμαστε τέτοια περιστατικά, να τα διαδίδουμε στους γύρω μας και να τα απομονώνουμε. Πως ο άνθρωπος δεν πάει μπροστά με τη φάπα και τον κλότσο. Πως ο φασισμός και ο ναζισμός είναι ό,τι πιο σκοτεινό γνώρισε η ανθρωπότητα και καταδίκασε η Ιστορία. Πως τα 70-80 χρόνια που θα ζήσουμε να τα ζήσουμε στο φως κι όχι στο σκοτάδι. Πως "αυτό τ' αστέρι είναι για όλους μας" (Τ. Λειβαδίτης). Τους είπα κι άλλα. Όπως πρέπει να γίνεται στο δημόσιο πανεπιστήμιο, όπως το ΑΠΘ. Που το στήριξαν δάσκαλοι δημοκράτες σαν τον Δελμούζο, τον Τριανταφυλλίδη, τον Θεοδωρίδη, τον Κακριδή, τον Τσολάκη κ.ά."

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10204339389537418&set=a.10201469...

Και έτσι, εδώ κλείνει ένας κύκλος στην ακαδημαϊκή ιστορία.
Τον Μεσαίωνα που έρχεται, δεν θέλω να τον ζήσω.

Η δημοκρατία και το πανεπιστημίο πήραν διαζύγιο.
Όταν θα ξαναβρεθούν δεν θα είμαι εκεί.
Και δεν θέλω, η αλήθεια είναι.
Δεν θέλω να δω αυτούς που σήμερα γιορτάζουν, να γιορτάζουν και τότε.
Στον Μεταρρυθμιστικό Τομέα αναφέρομαι.

http://auth.gr/news/anouncements/17220

"...υπεύθυνη επικοινωνίας για τον τάφο..."
Άμισθη θέση καθηγητή πανεπιστημίου.
Υπάρχει ΚΑΙ αυτό!!! 
Έχω να δω πολλά ακόμα, οι συνάδελφοί μου δεν έχουν τον θεό τους.

"Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε."

Τι στο διάλο μπορεί να σημαίνει αυτό;
:-)