σέρνομαι αναρριχώμαι επιτίθεμαι 
κι ανθίζω όταν τα πάντα φθίνουν 
κλείνω τους δρόμους 
σας κρύβω τις στροφές και τις τυφλώνω
σας γαμώ τα δίκτυα

θάλλει η αγράμπελη 
στην αειθαλή Καμτσίδα 
τον θαλερό αυτόν Οχτώβρη
αρκεί να φεύγουν οι άνθρωποι
να χάνονται