Να τους προσέχεις κόρη μου,
ακόμη και στα πιο καλά τους.
Όσα λαμποκοπούν κι αστράφτουν.

Τον κώνωπα να διυλίζεις, να ψάχνεις
την λεπτομέρεια και το βάθος.
Εκεί έχουν κρυμμένο το τέρας τους
και περιμένει, εκεί κι η κόλασή τους.

Είναι φτιαγμένοι απ’ το ίδιο υλικό.
Όπως κι οι άλλοι, όλοι οι καλοί μας φίλοι.