Είναι ξεραμένη - ποιος ξέρει πόσα χρόνια. 
Και κατακρεουργημένη.
Αυτή είναι! 
Δεύτερη γραμμή αριστερά απ' τον δρομάκο
που δεν ήταν τότε. 

Έβγαζε τα καλύτερα.
Σ' αυτήν τελειώναμε, 
να μένει η αίσθησις
της πλέον γλυκείας γεύσεως ...