Καλό σου ταξίδι θεία Κατίνα.
Δώσ' του παππού Χρηστάκη τα δέοντα
και δυο σπυριά κριθάρι απ' το ντάμι.

Και πες του πως 
τα χρόνια μου τα πέρασα
όπως κι αυτός 
στα νότια Βαλκάνια,
στα βόρεια της Ελλάδας
όρια ανιχνεύοντας
και λεπτές διαφορές
στο πλάι ισχυρών ομοιοτήτων.

Στις ίδιες πολιτείες τριγυρνώ,
τις ίδιες κορυφές ανεβοκατεβαίνω
ψάχνοντας τι,
δεν μπορώ ακόμα ν’ αποφασίσω.

Ίσως, όπως κι εκείνος, απλά σκοτώνω τον καιρό μου. 
Ίσως και νά 'μαι ένας χρυσός τεμπέλης.

_{____________________
Γενάρης '98 - Ιούλης '15}

_{photo: αγνώστου, 1944, ο ψηλός έφηβος αριστερά είναι ο πατέρας μου, μπροστά του η αδελφή του Κατίνα}