Πώς αστραποβολούν έτσι
τα λευκά μέρη των καραβιών!
Βοριάς, μικρός Βαρδάρης, δροσίζει το νερό,
το αναδεύει απαλά
και δίνει στη βρωμιά του κόλπου
χρωματισμούς βαθέως κυανού.
Όλα τ’ άλλα τα λιώνει ο ήλιος.

Όμως εμάς,
τα αρματωμένα τείχη μας, καλά μας προστατεύουν.
Μπετόν, αλουμίνιο, σίδηρος, πλαστικά.
Κλιματισμός από πρωίας, ως τα βαθιά μεσάνυχτα.
Αναμονή.
Φιλίων τμημάτων κι εχθρικών.

Μόνιμοι λοιπόν φρουροί
πίσω από ύαλο, απελπισμένοι.

Αυτός ο άνθρωπος
κάθεται στο παράθυρό του
και γράφει ένα ποίημα.
Τι άλλο νά ’κανε
ό,τι έχει μπροστά του,
ό,τι στη πλάτη του κουβαλάει...