άφησε ο καιρός της ευημερίας ντουβάρια, φράχτες και πισίνες
περνάς και σφίγγεται η ψυχή σου από ρημάδια
εκεί αριστερά στα κυπαρίσσια Σεπτέμβρη μήνα τρύγος κυνηγούσα μια μεθυσμένη άσπρη αγελάδα 
κατέληγε το χάσμα ανάμεσα σε μια μικρή κρυφή πηγή - σταγόνες
το μέγαρο στην μέση έγινε στο πιο όμορφο χωράφι στα μπαΐρια
στην δημοσιά σταμάτησα έναν ομήλικο με σκύλο
σε θυμάμαι 
σε θυμάμαι
τι ρήμαξε έτσι το μέγαρο;
το πήρε η τράπεζα, Δευτέρα ο πλειστηριασμός, έχεις εξακόσιες χιλιάδες;
χαμένα χρόνια σαράντα