Μπόρα διστακτική της συμφοράς.
Δε λέει ποτέ να ξεκινήσει, 
να ξεπλυθούνε σκονισμένα σπίτια κι αυτοκίνητα
στα πόδια ενός μωρού γυμνού, 
που βλέπει το κόσμο απ’ το μπαλκόνι του
να ξεροψήνεται σ’ άθλιο συννεφόκαμα
κι αυτό το φετινό, ατέλειωτο καλοκαίρι.