μετά το σημείο καμπής 
έμπαινες πάντα σ' ένα τούνελ της συφοράς
ακολουθούσε μια απροσδόκητη δεξιά στροφή
και ύστερα κατέβαινες ως τον πάτο του μεγάλου ρέματος

Πυλαία
πρόσεχε εδώ χάνονται οι βλαμμένοι και παίρνουν μαζί αθώους 
έλεγες μέσα σου κοντά είκοσι χρόνια
Μαλακοπή Πανόραμα Καλαμαριά 

έτσι και με τα ψέματα 
διδακτική κι απάτη στην απάτη ζήσαμε και μεγαλώσαμε παιδιά 
και τις αγάπες μας δεν τις αφήσαμε 

αυτά είναι μάγκες 
κι ο κάθε ποντικός στην τρύπα του