είναι ένα ολόκληρο τετράγωνο καταπράσινο 
στα πόδια μου μπροστά· δεν πρόκανε
από τα λίγα που ξεμείνανε στην γειτονιά
κατοικεί πλέον ένας μοναχικός στην άκρη του
τον πνίγουν δάφνες πικροδάφνες και αμυγδαλιές 
όλοι οι άλλοι είναι φαντάσματα σ' ερείπια

αν πάει κι άλλο η κρίση η ευλογημένη 
και δεν το πάρει κάνας μουστερής καψοχρονιά
κάποια στιγμή θα το σκεπάσει όλο η αγράμπελη 
όπως ετούτην την κολόνα της ΔΕΗ 
που μοιάζει πια παράξενο γλυπτό 
κι ίσα που φαίνεται η λάμπα της την νύχτα