Χορεύουν νύμφες ξέφρενα
πάνω απ’ τα κύματα
εν μέσω λευκού σπρέι ύδατος.
Πού βρέθηκε τόσο καθαρό,
λαμπρό και διαυγές,
ύστερα από τόσων χρόνων λύματα;

Το ηρωικό ρυμουλκό
παρασύρεται φλεγόμενο ακόμη,
από τους νότιους ανέμους
προς την πλευρά του Αξιού,
μακράν λιμένος,
ευτυχώς.
Συνοδεύεται από άλλα,
εν μέσω τόξων ύδατος της κατασβέσεως.
Δεν έχει νόημα κανένα η προσπάθεια.
Στον θάνατο και στην βαθεία καταβύθιση
οδηγείται.
Μα μένα ο θάνατος πρώτη φορά
δεν με συγκινεί.
Είναι η εικόνα που με μαγεύει.

Οι ενοχές ήρθαν την επομένη,
όταν τα γκρίζα σκάφη του λιμενικού
έψαχναν τους τέσσερις
κι’ έγιναν όλα
σαν το ατύχημα της Αμφίπολης τριάντα χρόνια πριν.

_{____________________________________________
(23/11/98 ναυτεργατικό ατύχημα, Θεσσαλονίκη, τάνκερ “ΚΡΗΤΗ ΓΚΟΛΝΤΕΝ” και ρυμουλκό ασφαλείας «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ”)}