Να μεγαλώνεις μάτια μου,
να μεγαλώνεις όμορφα.

Νά 'ρθω,
νά 'μαι στο πλάι σου,
να με προσέχεις,
καθώς ζαρώνω μες στο κρύο
του τόπου μου και τ' άγριου καιρού.

Να με μαθαίνεις πώς·
τώρα που γίνομαι ξανά
παιδί, νήπιο, βρέφος.

Να με μαθαίνεις τι·
όλο ρωτώ ξαναρωτώ γι' αυτά
που μόνο όνομα αλλάξαν.

Και να με δείχνεις το γιατί·
που είχαμε βρει μικροί
και τό ‘χασαν μεγάλοι.

Δεν τα θυμάμαι πια·
ήταν και βιαστικά,
άγρια κι απότομα εξάλλου.