Περίμενα έξω από το θηριώδες σούπερ μάρκετ, όπου απαγορεύεται η είσοδος νηπίων και βρεφών.
Έκανα την νταντά στην Ηλέκτρα και χάζευα το νεκρό κεραμουργείο του Φιλίππου, με την νικήτρια νταμπέλα του Lidl από πάνω του, παραγωγή-κοντραμπάντο 0-1.
Πιο πίσω ένα καφετί νέφος από τζάκια κι αυτοκίνητα αγκάλιαζε την πόλη.
Η κυρτή γηραιά κυρία, σταμάτησε, άφησε το καρότσι της λαϊκής στην άκρη, ήρεμα μάζεψε τα κίτρινα λουλούδια της, χαιρέτησε την Ηλέκτρα κι έφυγε αθόρυβα όπως ήρθε.
Δεκέμβρης, 20 του μήνα, ήλιος λαμπρός, πράσινα ακόμη όλα, λες κι είναι άνοιξη και λουλουδίζουν.
Σ' αυτόν τον τόπο υπάρχει ελπίδα, ότι κι αν κάνουν, όσο κι αν τον πιλατέψουν, όσο κι αν τον μαγαρίσουν.