Είστε εδώ

θα φτάσουμε άραγε πριν τα μεσάνυχτα

τι είναι οι βομβαρδισμοί ανθρώπων εξ ουρανού
πόλεμοι άνανδροι
σφαγές χωρίς μαχαίρια κι αγκαλιές
αυτό έμαθα απ' τον Πάμπλο
αυτό είδα πρώτη φορά μου στο Βιετνάμ
ταξιδεύω από τότε· με μικρές στάσεις 
να παίρνω ανάσα όπου βρω αρχαία φωλιά  
ή τρούλους και καμπαναριά σε ανοιχτές κοιλάδες  

άστους να λένε 
ξέρω πως η υποταγή είναι 
που φέρνει την συναισθηματική αναπηρία
κι η ζήλια για τον ανυπότακτο 
την μικροψυχία

κι όλοι οι τέτοιοι
αγωνίζονται να πείσουν 
ότι χωρίς ν' αλλάξουν τίποτε απ' τα μεγάλα 
μπορούν να κάνουν καλύτερα κάποια μικρά...
το λεν ελεημοσύνη και φιλανθρωπία 
το λεν απάλυνση του πόνου
είναι παλιά η ιστορία και κρατάει πάντα 
μέχρι και την σφαγή του γουρουνιού των Χριστουγέννων 

το γουρούνι των Χριστουγέννων
το πρόλαβα 
θυμάμαι στην αυλή της γιαγιάς 
μια λίμνη από αίμα 
ανάμεσα σε δυο μουριές
μα δεν θυμάμαι φόβο
χαρά θυμάμαι μόνο και κρασί γλυκό στην παγωνιά

γνώσης επικινδύνου συνεπώς κάτοχος
εν μέσω του άστεως
επί της κορυφής 
κανονικού οκταγώνου 
στην βάση τρούλου 
χαμένος στα χρώματα του κεραμέως 
άρπαξ σκοτεινός και αλητάκος 
ανηκέστως ερωτευμένος όμως 

σε περιμένω 

 

 
Ανάρτηση: