Μπροστά πηγαίνει ο Φίλιππας
και πίσω του η Χριστίνα.
Ανάμεσά τους σκουντουφλούν
Γραμματική και Άννα.
‘Μη τρέχετε Άννα και Γραμματική,
θα πέσετε απ’ τη σκάλα.’
‘Πού πάτε Φίλιππα όλοι μαζί;’
‘Για καραμέλα στη γιαγιά Αργυρή’

Μεγάλωσαν, 
δεκατρείς χρόνους μετά.
Ερημία. 
       Χωρισμοί. 
                Μοναξιά.
Δεν έμεινε ψυχή. 
Πέταξαν όλοι στον βορρά.
Έτσι όπως ήρθαν.
Πέτρα στην πέτρα δεν στεριώνει εδώ.

Πώς να στεριώσει ρε γαμώτο, 
αφού εκείνος ο άθλιος λυρικός 
πάτησε το ποδάρι του στην άμμο
τρακόσια μέτρα παρακάτω,
μ’ ένα σπαθί δυο πιθαμές 
και μια ξεφτιλισμένη ασπίδα;

_{_________________
Αύγουστος '01 - Ιούλης '14}