τα λόγια μόνα τους δεν φτάνουν
είναι γι’ αλαφροΐσκιωτους κι ονειροπαρμένους
κι όχι για όλους …

είστε μες στην κοιλιά του τέρατος
πώς να το δείτε απ’ έξω;

όταν σας ξεπετάξει τελευταίους
με τα νερά της γέννας του
δίπλα στον ήρεμο Ντον
θα σας ξυπνήσει η Λιλή Μαρλέν των αδελφιών σας

ελπίζω να σας βλέπω απ’ τα ρημάδια του Σαούρ-Μογκίλα