το μονοπάτι πέρναγε μέσα από την αυλή
στο σπίτι σύριζα κι απάνω απ' τ' αυλάκι
Νταμούχαρη - Παπά νερό

σπίτι κρυφό και λιμανάκι αόρατο απάνεμο
ένα πράμα· καταφύγιο

λένε στα μαύρα χρόνια έσωνε 
ψυχές και σώματα στο Μούρεσι
ευθεία απέναντι 
ο Αϊ Στράτης και ο Μόλυβος 
το Αϊβαλί κι η Πέργαμος 
κι από την άλλη 
Πήλιο και δάσος σκοτεινό

στάρι αλεύρι λάδι ελιές σύκα άνθρωποι κι όπλα

τώρα που οι πέτρες γίνονται σκόνη και χαμός 
σβήνουν και γράφουν την αγία μνήμη
οι εξοχότητες του σιδερά και του σαράφη 
με δράσεις και προγράμματα της σωτηρίας του κώλου
δεν στέργουν για να το χαλάσουνε οι ζωντανοί του