Το σουνέτι το είδα.
Το Halloween όχι.
Χέσε με λοιπόν!

Φάνταζε σαν μαγική
στα μάτια μου η τελετή
το εξήντα τρία.

Από τους τυχερούς ο φίλος μου ο Αχμέτ
στα γύφτικα του Δεδέαγατς.
Για να τους ξεγελάσουν
τους γύρναγαν πάνω στ' άλογα
στους δρόμους, στις πλατείες, στα χωράφια.

Πανήγυρη!
Φορούσαν κάτι ωραία μαύρα καφτάνια.
Κι εγώ ζήλευα·
άλογα, φέσια, κελεμπίες γυαλιστερές,
τον Λωρένς της Αραβίας…

Πήγα στην μάνα μου κι έκλαιγα.
Μην γίνεσαι χαζός, με παρηγόραγε,
εσένα το πετσάκι σου το κόψαμε
όταν ήσουν τριών από φίμωση·
τι να σου κόψουν τώρα;