όλοι όσοι έντιμοι και αγαθοί 
πίστεψαν τον νεαρό μοιραίο ηγέτη και συνετάχθησαν αυτώ 
εις τον σκληρό και άπελπι αγώνα του 
χωρίς να κάνουν πίσω 
ακόμη κι όταν όλα έδειχναν να έχουνε χαθεί 
και να μην ξεχωρίζει το εδώ από τ' απέναντι 
κι ο αρχηγός απ’ τον εχθρό 
εξύπνησαν εκείνο το πρωί 
αμέσως μετά το θερινό ηλιοστάσιο 
με έναν φωτοστέφανο 
από εικοσαριά πολύ μικρά κίτρινα χρυσά αστεράκια 

τριγύρω απ' το κεφάλι τους στο ύψος των ματιών 
πετούσαν ασταμάτητα σαν μύγες ενοχλητικές 
και προσπαθούσαν να τα διώξουν 
αλλ' ήταν μάταιο καθώς επανερχόταν στις τροχιές τους 
αν έπιαναν κάποιο και το συνέθλιβαν 
ή αν το έκλειναν σε κάποιο ντουλάπι 
αυτόματα τότε και εκ του μη όντος 
εμφανιζόταν αντικαταστάτης του 

πορεύτηκαν έτσι στο υπόλοιπο της ζωής τους 
και απετέλεσαν το πολύ γνωστό τάγμα των αγίων της κρίσεως