ας μην τον αποπαίρνουνε τον άνθρωπο
ένα βήμα από την τρέλα είμαστε όλοι
άλλοι αντέχουν άλλοι όχι 
τι είναι τάχα να βρεθείς απέναντι 
ένα κλικ 
στα '78 καλός ήταν 
θυμάμαι ότι λέγατε 

εμένα με θύμιζε πάντα τον θείο Ηλία 
μετανάστη με ταβέρνα στην Γερμανία 
που όλα του βρωμάγαν στην Ελλάδα 
και δεν ξεκόλλαγε όμως απ’ αυτήν

αλλά και μήπως ξέρεις πού πατάει ο άλλος 
άσπρο χαρτί και μαύρα γράμματα έχεις μόνο 
δεν φτάνει 
άντε και καμιά φωτογραφία του· πώς να τον κρίνεις

λίγη λύπη λίγο γέλιο 
κι ας συνεχίσουμε μ' έναν ακόμη απέναντι
ας είν’ καλά το μοναστήρι 

γαμώ την διαλεκτική μου μέσα