Ώρα Εσπερινού διάλεξε,
μέσα του Ιούλη,
αρχές μιας νέας εποχής,
να μπει να περπατήσει στο πλακόστρωτο
και στη Μεγάλη Τράπεζα,
πάνω σε μάρμαρο κρύο
ν’ αφήσει την περγαμηνή
του θυμού και της μανίας.
Ανάθεμα,
ανάθεμα ο ένας για τον άλλον.

Κι ας γίνει ό,τι μέλλει να γενεί.