στην μνήμη μου έντεκα γίνονται
οι εξοχότατοι που παρελαύνουν 
κανονικοί και με χαρτιά όχι τυχαίοι 
διορισμένοι ή άρπαγες 
οι τελευταίοι στην σειρά των τραγικών
κι οι πιο σερσέμηδες 

και μιας και λέμε για σειρά 
μπορώ να καταλάβω κι όσους κάνανε φιλότιμο την ανάγκη 
αφού έτσι ήτανε εβδομήντα χρόνους

όμως

δείτε ρε και λίγο ουρανό
όχι μόνο σοβάδες και τσιμέντο
σίδερο κι αλουμίνιο